5 religieuze erfenissen van een ongelovig meisje

Britt met een matse

Mijn ouders zijn atheïstisch en kozen mijn Katholieke basisschool op sfeer, kwaliteit en locatie. Acht klassen later was ik nog steeds geen religieus meisje, dat was ook niemands bedoeling. Alhoewel ik denk dat verschillende religieuze vertellingen historische waarheden bevatten en er meer is dan het aardse bestaan, weet ik niet zo goed wat ik geloof.

Maar toen ik er laatst over nadacht, bleek dat mijn Katholieke basisschool me toch de nodige ‘religieuze erfenissen’ heeft opgeleverd. En ik denk dat, als jij in eenzelfde situatie zat als ik, ze voor jou best herkenbaar zijn.

1) Een onverwoestbare liefde voor matses

Met Pasen aten wij als Katholiek en tevens Joods gebruik op school matses belegd met suiker. Een matse is een soort grote, ronde cracker. Als je een hapje neemt vliegt alle suiker er vanaf en barst hij in tweeën. Maar ik vind het heel lekker en word er nostalgisch van.

2) Drang om de kinderbijbel weer eens te lezen

Zo nu en dan kwam er een zwartharige, dunne man die zelf uit de oudheid leek te komen naar onze school om Bijbelse verhalen voor te lezen. Ik vond de verhalen prachtig. Vooral de Ark van Noah, met die storm en al die dieren op het schip. Pas wilde ik alles weer eens nalezen en kocht de kinderbijbel.

Het viel me op dat er heel weinig vrouwen en meisjes in voorkomen. Die feministische bril is dan weer iets wat mijn studie in de sociale wetenschappen me heeft opgeleverd.

3) 5 halve gebedjes

In de lagere klassen begonnen we elke schooldag met een gebed.

‘Wees gegroet Maria, vol van genade. De heer zij met u. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen…”

Ik zei de woorden zonder erbij na te denken. Het zei me erg weinig, net zoals de Engelse liedjes die ik meezong. Het was geen onwil, het was routine. Best veel woorden zei ik zelfs per ongeluk verkeerd, bleek na jaren. Het resultaat is dat ik vijf halve gebedjes ken!

4) 1 dierbaar heel gebedje

Een gebedje dat mijn oma altijd zei, zal ik nooit vergeten. Dat gaf me zo’n veilig en positief gevoel. Het gaat zo:

‘Voor ik ’s avonds slapen ga, volgen mij veertien engeltjes na. Twee aan mijn hoofdeind, twee aan mijn voeteneind, twee aan mijn linkerzij, twee aan mijn rechterzij, twee die me dekken, twee die me wekken, twee die me wijzen naar hemels paradijzen.’

5) Een liefde voor kerkjes

Met Pasen en Kerstmis brachten we soms met school een bezoekje aan de kerk, en niet eens aan zo’n mooie. Toch houd ik van kerken: de verhalen in glas in lood, de rijen bankjes en de haast voelbare geschiedenis en rust. Mijn favoriet is de St. Ignazio in Rome: een kerkje dat van buiten niet heel indrukwekkend is. Maar eenmaal binnen wil je op de grond liggen om naar het beschilderde plafond te kijken.

St. Ignazio van buiten en van binnen. Ik vind het vooral mooi hoe de pilaren lijken door te lopen in de muurschildering.

St. Ignazio van buiten en van binnen. Ik vind het vooral mooi hoe de pilaren lijken door te lopen in de muurschildering.

Dat waren ze! Ik ben benieuwd of jij hier iets in herkent? Of dat je het lijstje kan aanvullen?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *