,

5 meningen waar moderne superheldinnen niet blij mee zijn

superheldinnen

Mijn vader duwde zonder gêne de kinderwagen en haalde mijn zus en mij, toen we ouder waren, van school. De huishoudelijke taken hadden hij en mijn moeder eerlijk verdeeld. Vijfentwintig jaar geleden was dat best uniek. Tegenwoordig niet meer zo. Toch zijn veel verwachtingen over de rol van vrouwen en mannen zo diep geworteld in de structuren van de samenleving, dat deze behoorlijk hardnekkig zijn.

Als werkende dertiger met alleen maar werkende vriendinnen, word ik daar wekelijks aan herinnerd. Hierbij vijf meningen waar superheldinnen uit mijn omgeving tegenaan lopen en waar ze niet blij mee zijn:

#1 Ach, die arme man.

A., 30 jaar: “Ik merk dat mensen het heel bewonderenswaardig en misschien ook wel zielig voor mijn vriend vinden dat we voor mijn carrière naar Berlijn zijn verhuisd. Andersom is dat toch meer geaccepteerd. Dat maakt me verdrietig en kwaad. Het idee dat mijn carrière nu voorop staat in onze relatie is voor veel mensen blijkbaar moeilijk te bevatten.”

#2 Waarom neem je dan kinderen?

R., 33 jaar: “Ik hoor wel via via dat mensen zich over mij afvragen: Waarom zou je kinderen nemen, als je fulltime wilt werken? Dat lijkt niemand zich af te vragen over mijn man. Bloedirritant.”

#3 Wat is dat voor man?

I., 31 jaar “Na de geboorte van mijn zoontje zijn mijn man en ik allebei drie dagen gaan werken. Mijn man werkt in de onderwijssector, en ondanks dat dit een vrij vooruitstrevende sector is, wordt het toch wel raar gevonden dat hij als man nu twee dagen thuis is. Hij is er om die reden zelfs weer over gaan denken om meer dagen te gaan werken.”

#4 Papa is een superheld, mama is een shopaholic

B., 30 jaar (ja, dit ben ik zelf): “Voor moederdag kreeg ik van de crèche van mijn babyzoontje een voetafdruk op een kartonnen handtas en mijn man kreeg met vaderdag een voetafdruk op een superheldtekening. Nogal ‘gendered’ dus. Kinderen krijgen van jongs af aan al beelden mee die hen vormen, en ik denk dat het goed is om daar bewust mee om te gaan.”

#5 Wat een egoïstische moeder

S., 28 jaar. “Ik kreeg de kans om een half jaar in de VS aan een gerenommeerde universiteit te studeren. Na lang overleg met mijn partner hebben we besloten dat ik dat zou doen. Het was een moeilijk besluit, vooral omdat we een dochtertje van drie jaar hebben. Maar het was een goede kans voor onze toekomst samen en voor mijn kansen op de arbeidsmarkt na mijn studie. Vervolgens werd ik OVERAL door IEDEREEN bevraagd over dit idee en voelde ik dat heel veel mensen dachten dat ik een slechte en egoïstische moeder was.”

Al die meningen kunnen vermoeiend en ook pijnlijk zijn. Ik denk dat het belangrijk is dat denkpatronen over vrouwen en mannen blijven veranderen, zodat niemand zich  beperkt voelt in haar of zijn mogelijkheden en keuzes. Ik wil dat mijn zoontje leert dat vrouwen ook superhelden zijn die carrière maken (of niet), en mannen best met een tas om de arm kunnen gaan winkelen.

,

WIN! – 2 TICKETS VOOR HET REGGAE ROTTERDAM FESTIVAL

Reggae Rotterdam Festival

Wij mogen weer iets moois aankondigen. Deze zomer zijn wij in samenwerking met Rotterdam Festivals op verschillende events in de stad te vinden, waaronder het Reggae Rotterdam festival in het Kralingse Bos! En deze ervaring delen we natuurlijk graag met je. Van de organisatie mogen we 2×2 tickets weggeven voor het festival op zondag 22 juli 2018!

Het Reggae Rotterdam Festival, dat dit jaar voor de tweede keer neerstrijkt in de stad, is het grootste Open Air Reggae Festival van Nederland. Tussen 13.00-23.00 uur geniet je van lekker eten, een chille reggaebeach, bijzondere decors en live muziek van grote namen uit de internationale reggae- en dancehall scene. Waan je in de muzikale sferen van roots reggae, stevige dub en het swingende dancehall tot Caribische klanken als Reggaeton, soca, zouk, latin en kizomba!

De line up bestaat o.a. uit:
Jimmy Cliff – Black Uhuru Official – Popcaan️ – King Yellowman – Collie Buddz – Richie Spice ️- Mr. Vegas – Kevin Lyttle – Trafassi – DJ Moortje & MC Pester de Bubbeling Master – LaRouge – F1rstman

Zie jij jezelf al samen met een vriend(in)/collega/familielid ronddansen op het Reggae Rotterdam festival? 
Laat in een reactie op het Facebookbericht of per mail via info@missmengelmoes.nl weten wie jij wil meenemen & waarom jullie deze tickets zouden moeten winnen. Dinsdagavond 17 juli maken we de winnaars via Facebook bekend.

,

Interview met Rita: wordt zij Queen Zomercarnaval 2018?

Zomercarnaval Queen Rita Oliveira

De acht queens van de deelnemende groepen van de Zomercarnaval Straatparade strijden deze zaterdag om de titel Queen Zomercarnaval 2018. Rita Oliveira, die schitterde in verschillende Miss Mengelmoes video’s, is in de running namens de Kaapverdiaanse groep Cabo Verde Chegou. Wij interviewden haar over haar deelname aan dit tropische festijn. 

Wat heeft jou doen besluiten om in te stappen voor deze wedstrijd voor Queen Zomercarnaval?

Het stond altijd al op mijn bucketlist om mee te doen aan het Zomercarnaval. Vorig jaar heb ik voor het eerst meegedaan met Cabo Verde Chegou en ik voelde me intens gelukkig. Ik had er niet eens over nagedacht om nog een keer mee te doen, laat staan met de Queen Election. Maar mijn groepsleider belde me en zei: “Ik wil dat jij mijn Queen wordt”. Ik wist niet precies wat ik kon verwachten, maar dacht: ik moet dit gewoon doen, dit is geweldig. Ik vond het een hele eer. Je vertegenwoordigt je hele groep en dat wil je zo goed mogelijk doen.

Wat vind je het allerleukste aan je Queen avontuur?

Het blije en intense gevoel dat ik ervan krijg, dat vind ik het leukst. Dat je niet kan wachten om die performance neer te zetten. Je wilt gewoon mensen omverblazen met jouw dans, make-up en kostuum. En het is zo mooi als je mensen ziet meegenieten. 

Wat maakt Cabo Verde Chegou, de groep waarvan jij Queen bent, voor jou zo bijzonder?

Het Zomercarnaval wordt vooral vertegenwoordigd door de Nederlandse Antillen. Onze Kaapverdiaanse groep wordt dan vaak gezien als underdog. Het is harder knokken, maar we vallen juist meer op. We zijn een hechte groep en stralen trots uit over de Kaapverdiaanse cultuur. En we zijn een gemengde groep waar iedereen welkom is.

Het is een tropisch carnaval. Mag je als dame met roots in Twente, Istanbul of Bangkok ook meedoen?

Dat mag absoluut! Veel mensen denken dat de drempel heel hoog is om mee te doen, maar iedereen met welke achtergrond dan ook kan zich inschrijven. Roshni (ook te zien in video’s van Miss Mengelmoes) van Hindoestaans-Surinaamse achtergrond doet ook mee in mijn groep. Onze groep is dan wel van oorsprong Kaapverdiaans, maar iedereen is welkom. We vinden het juist leuk dat we zo gemixt zijn.

Je klimt zaterdag dat podium op… met welk dier zou jij jezelf qua uitstraling en moves vergelijken?

Ik denk een tijger. Een tijger komt niet aanrennen, maar komt heel krachtig en sierlijk naar je toelopen. Dat is ook mijn bedoeling. Dat ik veel kracht uitstraal en sierlijk het podium op kom. 

Kan je al een tipje van de sluier oplichten over jouw Queen kostuum en Roadpiece?

Thema is Griekse mythologie. Ik ben de Griekse godin Athena. Alles wat je daarbij kan bedenken, komt terug in mijn kostuum. Ik ben een godin en daarbij hoort een grote jurk. Neia Costa heeft het kostuum gemaakt. Ze heeft veel ervaring met het maken van kostuums, en ook dit keer heeft ze weer topwerk geleverd.

Waarom moet jij Queen Zomercarnaval 2018 worden?

Omdat ik wil uitstralen dat ik iemand ben met twee culturen en dat ik het op een mooie manier weet samen te brengen. En ik wil laten zien: het maakt niet uit of je dun, vol, lang of klein bent en wat voor kleur je ook hebt, het gaat echt om wat je uitstraalt en hoeveel vreugde je kan brengen bij het publiek.

Wil je bij de Queen Election zijn deze zaterdag 14 juli? Koop HIER je tickets. De straatparade is zaterdag 28 juli en de groep Capo Verde Chegou heeft nummer 10 op de kar staan.

,

5x zomerclichés die ik niet van je wil horen

zomercliches

HOERA! De eeuwige regen en korte dagen maken plaats voor de zwoele zomermaanden. Met open armen verwelkom ik aan de rand van mijn favoriete seizoen de zon, zee, gezelligheid en.. gegarandeerde clichés. Er gaat namelijk geen zomer voorbij zonder dat uit bekende of zelfs geheel onverwachtse hoeken een klassiek vooroordeel uit de kast wordt getrokken met betrekking tot mijn getinte huid en onze grote gele vriend aan de hemel. Komen onderstaande oneliners jou ook zo bekend voor? 

#1 “Ik ben nu bijna net zo bruin als jij!”

Met een pols-naast-pols vergelijking wordt regelmatig de tussenstand opgemaakt. Even checken hoe mijn gebruinde tint het naast die van Ylaysa doet… Altijd spannend! Not really. 

#2 “Die hitte ben jij natuurlijk wel gewend”

Mijn hoeveelheid melanine doet sommigen al snel vermoeden dat ik ben opgegroeid in een tropisch oord, omringd door de jungle, overgoten door de zon. Maar nee. Het was gewoon Rotterdam vanaf het begin en waarschijnlijk ook tot het eind. Bij temperaturen boven de 27 graden lig ik met een ventilator in m’n gezicht naar verkoeling te happen. 

#3 “Jij hoeft tenminste niet de zon in voor een lekker kleurtje”

Ik zei het al in mijn ‘lente alerts’ blog – News flash: mensen met een tintje bruinen ook bij in de zon. In de herfst- en wintermaanden maak je kennis met mijn bleke, grijze onderteint, waar je in de zomer een veel warmer kleurtje (en een vrolijker gezicht) ontmoet.

#4 “Waarom ga je niet mee het water in? Kan je niet zwemmen?!”

Ik ben al niet vaak bakkend op het strand te betrappen (want verveling en hitte), maar als ik er al ben is de kans ongeveer 20% dat ik het water betreed. Of ik kan zwemmen? Ja hoor, ben niet vies van een stevige schoolslag. Maar mijn met veel tijd en zorg in elkaar gekregen kapsel, en de peperdure haarproducten die hierin geïnvesteerd zijn, wel. Daarnaast zit ik niet te wachten op een kwallenkus of krabbenknip.

#5 “Jij kunt tenminste niet verbranden in de zon; scheelt weer zonnebrandcrème”

Laat me je direct even uit deze droom helpen; ik kan prima verbranden! Ook ik ben bekend met de rode pijnlijkheid en de schubbenfase die daarna volgt. Er is alleen wat meer zon voor nodig voordat een getinte huid hieraan toegeeft. En hoeveel we ook van onze natuurlijke vitamine D bron houden; schadelijk is die voor iedereen.

Geen paniek. Een luchtig praatje over het weer vind ik verder helemaal gezellig! Zelfs met deze klassieke inkoppertjes.

,

Vaderdag: Papa, bedankt voor niks!

Vaderdag

Al wekenlang worden we overgoten met parfumcommercials, kettingzaagkortingen en overige testosteronbommen aan cadeauhints. Want ja hoor, daar is ‘ie weer: de altijd-feestelijke derde zondag van juni! Een dag waarvan ik bij iedere vermelding een lichte tinteling over m’n lijf voel. Want of ik het nu wil of niet; het zet me aan het denken.

Ik ben gezegend met een superwoman van een moeder. Zo eentje die onvoorwaardelijk van me houdt, áltijd voor me klaarstaat en ervoor heeft gezorgd dat ik nooit iets tekort ben gekomen. Maar één brandje heeft ze toch nooit volledig kunnen blussen, namelijk het gebrek aan iemand die zich een ‘echte vader’ mag noemen. En nu heel gauw, voordat een gevoel van medelijden je bereikt: Hier zit zeker een zonnige zijde aan!

Van kleins af aan heb ik op de voorste rij mogen zitten bij een eersteklas emancipatieshow. Dag in, dag uit heb ik gezien en beleefd hoe een alleenstaande moeder alles uit de kast trok om mij groot te brengen tot het schepsel wat ik nu ben. Een rolmodel wat mij heeft gevormd tot een ‘powervrouw’, die voor haar geluk en liefde niet afhankelijk is van een ander. Daar ben ik maar al te trots op!

Ook laat de afwezigheid van een mannelijke opvoeder me op een andere manier naar deze wezens van Mars kijken. Het is in ieder geval glashelder wat ik niet zoek ik een vent. En ik denk dat ik dat onbewust zeker meeneem in een relatie. Want wat je nooit hebt gehad, kun je denk ik ook nooit écht missen. Maar mocht ik zelf ooit mini’s hebben rondlopen, dan gun ik ze uiteraard wél een fijne tweede opvoeder in hun leven. Vaderfiguren, kom maar door!

Dus ja, een ‘echte vader’ was natuurlijk leuk geweest, maar ook van deze situatie heb ik de vruchten kunnen plukken. Happiness is not having what you want. It is appreciating what you have!

 

,

De kwelling van Surinaamse eetgewoonten

surinaamse eetgewoonten

Mijn man is niet de enige die kwellingen moet doorstaan tijdens diners bij de schoonfamilie. Ik geniet van een gedekte tafel en gedoseerde gangen. Dat kan ik wel vergeten tijdens een maaltijd bij de Boeddha’s. 

#1: Bord op schoot, lepel erbij

Het eten met een bord op schoot is een vaardigheid op zich. Buig je rug tot een ongemakkelijke positie, kin naar voor en gaan. Vuurvrije bovenbenen zijn ook gewenst. En nee, je hebt geen mes om het laatste hapje mee op je lepel te schuiven. Om de resterende rijstkorrels op je lepel te zwiepen, heb je een flexibele pols nodig. Of een vinger. Sinds onze relatie ben ik tafels en messen erg gaan waarderen.

#2: Madame Jeanette en laos

Heftige en pittige smaken gaan er inmiddels bij mij wel in. Maar wat ik niet trek is als je een hap neemt, van wat jij denkt een stukje kip en dan is het laos. Of nog erger. Je verwart een Madame Jeanette voor een onschuldige paprika. Dat kan echt! Een waarschuwing, die ik gelukkig van mijn lieve schoonfamilie wel krijg, is hier geen overbodige luxe. 

#3: De hoeveelheden

Wat zowel een voordeel als een nadeel is, is dat het eten zo verrukkelijk en in overvloed is. Je blijft maar opscheppen. Die nasi-pan lijkt maar niet leger te worden. Je schept en je schept. Pas als je opstaat, van de bank, merk je het. Er kan geen lapis meer bij.

Eerlijk is eerlijk, deze blog is niet overdreven. Na al die jaren blijf ik klungelen met het bord op schoot, stop ik nog altijd laos in mijn mond en blijf ik me verbazen over hoeveel Surinaams eten er in mijn buik past. Maar, ik moet toegeven dat ik deze kwellingen wel ben gaan koesteren.

,

De kwelling van Nederlandse eetgewoonten

Britt blog 2 - def

Gezellig gourmetten. Tafel mooi gedekt. Natafelen met de hele familie. Ik hou ervan. Mijn man niet. Zijn ideale maaltijd gaat als volgt: iemand anders kookt, bij voorkeur een Surinaamse kok, het goedgevulde bord komt op zijn schoot terecht, dat eet hij al voetbalkijkend leeg, niemand praat tegen hem, hij schept nog een keer op, of twee. Ja, je begrijpt het al. Hij staat voor heel wat kwellingen als we bij mijn familie gaan eten.

#1: gourmetten
Het fenomeen gourmetten is waarschijnlijk overgewaaid uit Azië, maar inmiddels een feestelijke Nederlandse eetgewoonte geworden. Eentje die mijn man niet erg hoog heeft zitten. Het begint al met het staren naar een stukje kip dat tergend langzaam gaart. Dat vreet hem op. Na lang wensen dat de tijd sneller gaat, is er hoogstens een kwart van zijn bord gevuld. Inefficiënt is het ook. Waarom niet een pannetje volgooien met- kip, de ander met zalm, een derde met –vooruit- paprika? Omdat de charmes er dan af gaan. Bij mijn ouderlijk thuis doen we alles heel democratisch. Met Kerst stemt mijn man steevast tegen gourmetten. Als enige. Helaas voor hem.

#2: Stijfjes aan tafel
Eten is niet relaxen; het is hard werken. Aan tafel, met mes en vork, rechtop, tussen een paar happen door praten met de andere aanwezigen. En luisteren. Een kleine anekdote wil ik hier over kwijt. Als mijn opa praatte (heel charmant overigens), dan luisterde je. Dat luisteren was een ongeschreven regel, die mijn man niet kende. Precies bij de clou van opa’s verhaal, begon hij een bilateraaltje met mijn zwager! Ongelooflijk ongepast, vond ik. Een stijve bedoeling, vond hij.

#3: Natafelen
En dan denk je dat je klaar bent, maar nee. Er zal nog worden nagetafeld. Toetje? Aan tafel. Thee? Aan tafel. Niet verslappen. We zijn nog niet uitgepraat. Om de beurt graag. Het levensmotto van mijn schoonvader luidt: When a black man eats, he wants to sleep. Nou, mooi niet bij huize van Dongen.

Eerlijk is eerlijk, deze kwellingen zijn lichtelijk verouderd. In de loop der jaren is mijn man het tafelen meer gaan waarderen. Biertje erbij, de dag eens even grondig van voor naar achter – en weer terug – doornemen. Maar ook al gaan er tien jaren overheen: kleine hapjes wennen nooit.

,

3x lente alerts voor meiden met een tintje

lente alerts

Yes, het is eindelijk weer zover! Na maanden vol fake fur en thermo-ensembles geeft de gele gloed van heerlijkheid ons een warm welkom tot betere seizoenen. Al vrij snel na het vreugdedansje dat ik maak op de eerste lekkere lentedag, volgt er een moment van besef. Ah, lente. Zon. En de zaken die er voor mij veranderen zodra de eerste drie zonnestralen mijn winterteint bereiken.

1. Bye bye, beautycollectie

Op de ene dag heb ik ein-de-lijk de perfecte Fenty foundation gevonden, en op de volgende dag kan de vreugde door een flauw zonnetje al voorbij zijn. News flash: mensen met een tintje bruinen ook bij in de zon. En dan niet geleidelijk van licht – naar rood – naar iets minder licht, maar binnen 24 uur van karamel met een grijze ondertint naar een gebronsde melkchocolade. De huidige make-up collectie kan grotendeels voor het komende half jaar de kast in, maar aan de andere kant staat die veel te heftig gekleurde lippenstift miskoop nu opeens een stuk beter. You win some, you lose some.

2. Garderobe switch

De kleurtransformatie blijft niet bij de cosmetica smeersels. Ook mijn kledingkast en de winkelrekken bekijk ik in de zomermaanden toch net met andere ogen. Wat in de winter nooit in de buurt van ‘nude’ kon komen, blijkt nu de perfecte match (geldt helaas ook andersom, dat dan weer wel). En kleuren als okergeel en pastel staan mij toch nét iets beter wanneer m’n huid deze tinten niet meer benadert. Gelukkig kun je wel het hele jaar door bouwen op je zwarte basics; die laten je nooit in de steek. En verplicht shoppen voor een nieuwe seizoens-garderobe lijkt me verder ook geen straf.

3. Free the locks

De ‘r’ in de maand staat voor mij, naast maanden waarin griepepidemieën uitbreken, gelijk aan een knot op het hoofd. Je kunt vele uren en euro’s (aan exotische hulpmiddelen) aan je haar besteden en vervolgens alsnog natgeregend en met maximale pluis aankomen op je bestemming. Of je gooit er wat producten in, draait er een bolletje van en verlaat (met of zonder headwrap, voor de variatie) het huis. De keuze is voor mij dan al snel gemaakt. Wanneer de lente aanbreekt krijg ik er weer helemaal zin in, want duurzaamheid. Krullen gaan wel tot een week prima mee. Side note: bij temperaturen boven de 25 graden gaan de lokken toch wel echt weer hoog & droog.