Enig kind: zielig of zalig?

Enig kind Ylaysa

Op dinsdag 30 september was het weer Nationale Broer en Zus Dag. Een van de weinige Nationale feestdagen die zonder feestje, cadeautje of social media post aan mij voorbijgaat. Jawel, ik ben enig kind. Grote kans dat je nu als trotse broer of zus een “ah, zo sneu” momentje beleeft. Maar is dit wel terecht? Enig kind zijn, is dat nu zielig of zalig?

Wat zeggen onderzoekers?

Meer dan honderd jaar geleden zei de vooraanstaande psycholoog Stanley Hall: “Enig kind zijn is een ziekte”. Hiermee verwoordde hij de toen gebruikelijke opvatting dat opgroeien zonder broers en zussen alleen maar negatieve effecten zou hebben op een kind.
overleg van de dag met Miguil
Uit de meeste wetenschappelijke onderzoeken blijkt daarentegen dat het nauwelijks een probleem is om op te groeien als enig kind. Op grond van deze onderzoeken blijken enig kinderen totaal niet zielig te zijn. De meesten van hen zijn sociaal, hebben vrienden, hebben een (zeer) goede relatie met hun ouders, en zijn zelfs gemiddeld slimmer dan hun leeftijdgenoten.

Ondanks deze onderzoeksresultaten hebben enig kinderen en hun ouders in zowel Nederland als ver daarbuiten nog steeds te maken met negatieve vooroordelen.

Wat vindt een enig kind er zelf van?

Natuurlijk zijn er als enig kind momenten, waarop je maar al te graag een broer(tje) of zus(je) zou willen. Al is het maar om in de kledingkast van je oudere zus te kunnen shoppen of iemand anders de schuld te kunnen geven van ongelukjes, waarvan je ouders zeer geprikkeld raken.

Toch zijn er naar mijn beleving ook een groot aantal voordelen te benoemen, die ik je zeker niet wil onthouden. Als enig kind…

  • zijn alle knuffeldieren en poppen voor jou alleen. Thuis lekker kunnen spelen zonder delen;
  • word je verwend XL met liefdevolle aandacht. All eyes on YOU;
  • heb je geen broer of zus als voorbeeld, dus ben je snel zelfstandiger en onafhankelijker. Mits je ouders je niet overdreven hebben verwend, door je altijd maar alle speeltjes en snoepjes te geven als je ernaar begon je krijsen. Dan ben je terug bij af;
  • ontwikkel je al snel sociale skills. Je moest toch met iemand spelen na schooltijd;
  • ontwikkel je het vermogen om prima alleen te kunnen zijn en je te vermaken zonder mensen om je heen. Nee, dit maakt je niet eenzaam, maar bevordert o.a. een rijkelijke fantasie;
  • ontwikkel je sneller een individualistische kijk op het leven, waardoor je minder snel een kuddedier wordt;
  • krijg je geen bijnaam als ‘de jongste’ of ‘de knapste’. Iedereen kent je gewoon bij naam. Behalve als je een ‘moeilijke’ naam hebt, zoals Ylaysa. Dan leer al te snel luisteren naar alles wat erop lijkt. ‘Lisa’, ‘Yalissa’, ‘Harris’ (we pakken voor het gemak de achternaam); ik kijk nergens meer van op.

Kortom, er zijn zowel voor- als nadelen aan enig kind zijn. Zoals bijna alles in het leven wel negatieve en positieve kanten kent. Niks zieligs aan dus. En op veel fronten zelfs zalig te noemen. Wat mij betreft graag de handrem op de medelijdengevoelens en negatieve vooroordelen!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *