,

De Mengelmoes van… Amal Alhaag

Amal Alhaag

Naam: Amal Alhaag
Leeftijd: 34 jaar
Woonplaats: Amsterdam
Roots: Somalisch
Bekend van: Radiohost bij Red Light Radio, curator en organisator van projecten met betrekking tot cultuur en sociaal maatschappelijke onderwerpen, onder andere voor Metro54.*

Welke eerste indruk laat jij bij anderen achter?
Het is altijd ook wel afhankelijk van in welke context ik mensen ontmoet, maar voor veel mensen kom ik in eerste instantie rustig en kalm over. Ik heb ook wel eens dat mensen me dan later op een feestje zien dansen, ik houd van dansen, maar de meeste mensen zien die kant niet zo snel. Ik denk dat ik door mijn rustige houding ook eerder open sta voor het verhaal van anderen, puur uit oprechte nieuwsgierigheid.

Wat is jouw lievelingstraditie?
Ik vind dat tradities kunnen veranderen en ontstaan. Wat voor mij altijd tekenend is geweest: Met mijn broer en zus spreek ik een soort van perfecte taal, met verschillende elementen van Nederlands, Engels en Somalisch en allerlei random andere dingen. Het is een symbool van onze diaspora achtergrond en ook dat we op verschillende plekken geboren zijn. Zo’n gesprek is voor mij een heel waardevolle traditie, een alledaags ritueel. Het is een quilt van talen, waarin we elkaar perfect begrijpen.

Met welk aspect van jouw cultuur of geloof moeten wij écht een keer kennis maken?
Als je het over de Somalische cultuur, is het echt een praatcultuur, een orale cultuur, mensen praten uitbundig met elkaar, vertellen verhalen en er is veel poëzie. Dat is een soort ondergeschoven en onbekend, terwijl dit wel heel tekenend is.
In het beeld dat er heerst zijn de rijke kunst, cultuur en muziek aspecten niet aanwezig, alhoewel de “muziek hipsters” nu wel de Somalische muziek ontdekt. Voorheen was die toegang er in Somalië niet, omdat het gezien werd als een gevaarlijk en vanwege de oorlog een ontoegankelijk land. Sinds kort hebben ze wel die toegang gekregen en zijn ze die muziek aan de wereld aan het introduceren. Aan de andere kant is hier ook veel kritiek op uit de gemeenschap, omdat we niet een soort nieuwe Afrikaanse pion willen zijn.

Wat zou je op het gebied van cultuur nog graag willen leren?
Ik zie mezelf meer als een intermediair en ik heb het altijd wel leuk gevonden om nieuwe talen te leren. Door een taal te leren, verbreed je ook je referentiekader en krijg je toegang tot een cultuur. Ik spreek op zich al wel veel talen, maar wil er altijd nog meer leren.

Met mijn broer en zus spreek ik een soort van perfecte taal, met verschillende elementen van Nederlands, Engels en Somalisch en allerlei random andere dingen.

Wanneer voelde jij je voor het laatst verrijkt?
Tijdens Keti Koti heb ik voor het Tropenmuseum een programma samengesteld vanuit RCMC over hoe het slavernijverleden in onze hedendaagse maatschappij aanwezig is en hoe dit tot uiting komt, gezamenlijk met een aantal lezingen. Dit vond ik heel erg waardevol en kreeg nieuwe inzichten. Het museum had ook een installatie gemaakt van 11.000 namen, 10.000 Surinaamse en 1.000 Antilliaanse namen. Mensen waren hier erg emotioneel onder en gingen ook hun eigen namen opzoeken. Daar word ik nu eigenlijk ook meteen weer emotioneel van. Dit liet ook meteen de urgentie zien van waarom dit een gedeelde geschiedenis moet worden.

Met welk Disney figuur zou je jezelf vergelijken? En waarom?
Disney-figuren vind ik altijd een beetje problematisch, weinig zelfredzaam. In de jaren 90 was Ariël bijvoorbeeld echt een hit en ik dacht eigenlijk altijd “Waarom kan ze zichzelf niet redden?”. Ik had wel toen ik jong was een roze trui met daarop heel groot Minnie Mouse. Ik kon haar wel waarderen hoe ze soms Mickey Mouse de les las.

Welke culturele les wil je delen?
Er is een Swahili gezegde dat in het Engels wordt vertaald als: “I pointed out to you the stars, and all you saw was the tip of my finger”. Het gaat voor mij over dat je vrij mag zijn om te dromen, maar dat je die dromen in babystapjes, samen met anderen en hopelijk met geluk kunt realiseren. Het gaat ook om het waarderen van waar je op dit moment bent en wat je hebt.

 

*Metro54 presenteert van 1 juni t/m 27 augustus 2017: BLUEPRINT: Whose urban appropriation is this? Een multidisciplinaire groepstentoonstelling en publieksprogramming over de relatie tussen straatcultuur en architectuur in TENT Rotterdam.