,

De Mengelmoes van… Amna Durrani

Amna Durrani

Naam: Amna Durrani
Leeftijd: 26 jaar
Woonplaats: Rotterdam
Roots: Pakistaans
Bekend van: Spoken word artist, the Hang-out 010

Welke eerste indruk laat jij bij anderen achter?
De eerste indruk die ik bij mensen achter laat, is dat ik vriendelijk ben. Als ik mensen voor het eerst ontmoet, dan kan ik soms wat ingetogen overkomen. Maar vrijwel meteen daarna ben ik open, behulpzaam en écht geïnteresseerd in de ander. Een vriendin zei een keer dat ik een nieuwsgierige blik heb en daar ben ik het wel mee eens. Ik observeer graag voordat ik mijn mening deel over wat mij opvalt.

Wat is jouw lievelingstraditie?
Dat is denk ik toch wel het Suikerfeest. Elk jaar komt iedereen bij elkaar om het Suikerfeest te vieren bij mijn grootouders. Het is voor mij ook een moment om tijd te spenderen met mijn grootouders die steeds zwakker en ouder worden. En natuurlijk om te genieten van het eten en het gezelschap van mijn neven en nichten. Ik vond het vroeger wel een lastige traditie, omdat ik niet zo goed wist welke rol religie in mijn leven had, maar ik probeer mezelf nu niet meer te kaderen/labelen en juist te genieten van het verbindende dat deze traditie met zich meebrengt.

Met welk aspect van jouw cultuur of geloof moeten wij écht een keer kennis maken?
Vaak als mensen denken aan Pakistan dan komen ze niet verder dan oerconservatief, terreur en cricket. Maar de Pakistaanse cultuur is zoveel meer dan wat de Westerse media laat zien. Pakistan kent een rijke geschiedenis aan literatuur, poëzie vormen zoals Ghazal en Soefistische muziek zoals Qawwali. Het is een prachtige manier om de pijn van verlies, maar tegelijkertijd de fijne kanten van het leven en de liefde te delen door gedichten en zang. Ik zou het heel tof vinden als er in de poetry scene hier meer aandacht voor zou komen, want dit zijn zulke mooie aspecten van de Pakistaanse cultuur.
Daarnaast vind ik dat de geschiedenis van de transgender gemeenschap in Pakistan onderbelicht wordt in de academische en maatschappelijke discussies die we hedendaags voeren over gender en seksuele diversiteit in het Westen. We zouden veel kunnen leren over hoe out-of-the-box ze daar denken over gender identiteit en expressie.

Vaak als mensen denken aan Pakistan dan komen ze niet verder dan oerconservatief, terreur en cricket. Maar de Pakistaanse cultuur is zoveel meer dan wat de Westerse media laat zien.

Wat zou je op het gebied van cultuur nog graag willen leren?
Ik zou heel graag willen rondreizen in Azië, niet alleen om meer in contact te komen met mijn culturele achtergrond. Maar ook omdat ik het fascinerend vind om te zien hoeveel culturen, geloven en mensen daar zo dicht bij elkaar zijn. Kijk alleen al naar India, waar er officieel meer dan 800 talen naast elkaar bestaan.
Daar zou ik later dan ook een boek over willen schrijven, omdat ik er van overtuigd ben dat je pas iets over je eigen cultuur kan zeggen als je dit in perspectief ziet ten opzichte van andere culturen en omringende landen. Niet voor niets is het beste boek over de geschiedenis van de VS geschreven door een Fransman.

Wanneer voelde jij je voor het laatst verrijkt?
Ik denk dat dit een paar dagen geleden was. Ik heb heel erg de neiging om altijd tot het uiterste te gaan om dingen te bereiken, mede mogelijk gemaakt door mijn koppigheid. Als een Millennial kan ik heel erg opgaan in het individualisme, maar tegelijkertijd de neiging hebben om constant bereikbaar en online te zijn. Pas toen ik met mijn neus op de feiten werd gedrukt en merkte dat ik mijn gezondheid voorop moest gaan zetten, merkte ik hoe belachelijk het is om constant bezig te zijn met dingen waar je prima zonder zou kunnen. Ik voelde me dan ook enorm verrijkt doordat zoveel mensen zich zorgen om mij maakten. Het klinkt gek, maar ik ben altijd degene die eerder voor anderen zorgt en het is fijn om te merken dat familie en vrienden het andersom ook voor mij over hebben.

Met welke kleur zou je jezelf vergelijken? En waarom?
Zwart is in praktijk een kleur, toch? Dan zwart. Mensen vinden mij in eerste instantie toch ook wel mysterieus, die “kleur” straalt daarnaast voor mij ook een soort neutraliteit uit en dat past wel bij me. Het mooie aan zwart is dat je op de voorgrond kan treden wanneer dat nodig is, maar als je er geen zin in hebt kun je prima in de massa verdwijnen. Ik vind mezelf er ook een beetje depressief uitzien in kleur, dat heb ik mezelf nu eenmaal een keer wijsgemaakt.

Welke culturele les wil je delen?
Ik zie cultuur of beter gezegd culturele identiteit als een sociaal construct en iets wat met de tijd mee verandert in al haar vormen. Je ziet die verandering langzamerhand in de manier waarop we kijken naar gender in de hetero-normatieve samenleving. Waar we vroeger heel binair dachten over wat een man en vrouw is, zijn we nu in ieder geval bereid om hierover te praten en te accepteren dat er meer bestaat dan dat alleen. Het is een beetje als schieten naar de sterren, maar we komen er wel. We leven daarnaast in een samenleving die steeds grensoverschrijdender wordt, maar tegelijkertijd begrenzen we onszelf met de wij VS zij mentaliteit. Bijvoorbeeld, ooit heeft men afgesproken dat er bepaalde aspecten nodig zijn om van een (sub)cultuur te spreken, maar tegelijkertijd sluiten juist die aspecten anderen uit die zich simpelweg niet aangesproken voelen door zo’n categorische indeling. Dan kijk ik ook een beetje streng richting de LHBTQIA+ gemeenschap, om alert te zijn dat je niet anderen uitsluit, omdat ze volgens jouw kaders té hetero-normatief zijn, maar juist op zoek te gaan naar het gemeenschappelijke in alle vormen van diversiteit.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *