,

De mengelmoes van… Manon van Driel

Manon van Driel

Naam: Manon van Driel
Leeftijd: 34 jaar
Roots: Rotterdams
Bekend van: De Gender Bending Queer Party in WORM. Dit is een feest wat ongeveer drie keer paar jaar gegeven wordt. Het is een queerfeest, wat inhoud dat er een zo veilig mogelijke ruimte wordt gecreëerd voor lichamen van alle soorten, maten, genders en seksualiteiten. Hier heerst geen schoonheidsideaal en veel seksuele vrijheid, er is bijvoorbeeld een playroom, mits consensueel. Er zijn Dj’s die je laten dansen op synthpop, synthwave en electropop en er zijn veel verschillende soorten performances…maar vooral heel veel lol en glitters!

Welke eerste indruk laat jij bij anderen achter?
Ik hoor regelmatig dat mensen aan mijn gezicht kunnen zien wat ik denk/voel, dus ik denk dat dit heel afhankelijk is van het moment. Ook hoor ik dat ik best zelfverzekerd overkom, alsof ik niet echt twijfel over dingen. Dat is natuurlijk niet helemaal waar! Gelukkig hoor ik ook wel eens dat mensen vinden dat ik me kwetsbaar opstel, want dat vind ik heel belangrijk.

Wat is jouw lievelingstraditie?
Mezelf optuigen voordat ik ga dansen. Ik kan nog zo moe of chagrijnig zijn, als ik glitters op mijn gezicht smeer, word ik meteen vrolijk. Het is natuurlijk geen ouderwetse traditie, maar wel een traditie van mij.

Met welk aspect van jouw cultuur of geloof moeten wij écht een keer kennis maken?
Ik ben niet religieus en ik voel me ook niet erg verbonden met een zekere culturele traditie. Ik ben opgegroeid in een atheïstisch/agnostische omgeving, en met het Westerse kapitalisme om me heen. Het feit dat ik mezelf nu omschrijf als ‘queer’ en mijn feest organiseer, komt voort uit het hetero normatieve systeem waarin ik opgroeide en waar ik me niet prettig bij voelde. Gelukkig is er in mijn omgeving dan weer wel de mogelijkheid om dat te doen, net dat het mogelijk is onderzoek te doen naar je eigen unieke levensbeschouwing. Ik heb Humanistiek gestudeerd, maar ik ben geen Humanist, want ik vind de bronnen van het Humanisme veel te eenzijdig: het gaat vooral over blanke, hetero mannen van middelbare leeftijd.

Ik zou het denk ik toch fijn vinden als cultuur een meer fluïde begrip werd en niet te serieus werd genomen.

Wat zou je op het gebied van cultuur nog graag willen leren?
Ik heb niet zoveel met dat woord, maar dat is misschien makkelijk gezegd vanuit mijn cultureel geprivilegieerde positie. Ik ben wel benieuwd of ik nog een keer een cultuur zal tegenkomen die heel anders is dan wat ik ken, maar waar ik me dan toch bij thuis kan voelen.

Wanneer voelde jij je voor het laatst verrijkt?
Toen ik eindelijk, na twee jaar werkloos zijn, een salaris ging verdienen en een Macbook kon kopen. Zie je, dat is toch dat kapitalisme! Nee grapje, ik zie een laptop niet echt als verrijking van mijn leven, naast een beetje praktisch gemak. Ik voelde me verrijkt ongeveer een jaar geleden, toen ik twee maanden in Berlijn zat om weer een beetje tot mezelf te komen. Ik kwam erachter dat het goed voor me is als ik me af en toe verveel en als ik spaarzamer met sociale contacten omga. Ook ontdekte ik dat ik door wilde gaan met mijn bezigheden in Rotterdam, omdat ze zo vanaf een afstand toch heel betekenisvol bleken te zijn. Dat was ik even kwijt en dit weer inzien was echt een verrijking!

Met welk drankje zou je jezelf vergelijken? En waarom?
Ik zit al een kwartier te denken en te proberen hier een ludiek antwoord te geven, maar ik geloof dat mijn glas leeg is…

Welke culturele les wil je delen?
Ook al spreek ik dan wellicht vanuit een geprivilegieerde positie, en begrijp ik best dat cultuur en tradities een prettige houvast kunnen zijn voor velen. Ik zou het denk ik toch fijn vinden als cultuur een meer fluïde begrip werd en niet te serieus werd genomen. Tradities zijn soms fijn, maar vaak veel te lastig te doorbreken. Waar we denk ik meer aan hebben, is het uitvinden van onze eigen rituelen die geen traditie hoeven worden, maar periodiek een steun zijn om bij elkaar te komen en te reflecteren.