,

De mengelmoes van… Shantie Singh

Shantie Singh

Naam: Shantie Singh (voluit: Jagmohansingh)
Leeftijd: 35
Woonplaats: Rotterdam
Roots: Hindoestaans
Bekend van: Schrijfster van de roman Vervoering, (spoken) columnist, theatermaker (artistiek leider en performer bij Talk-Theater) en als bestuurskundige (projectmanager aanpak schadelijke traditionele praktijken – gemeente Rotterdam)

Welke eerste indruk laat jij bij anderen achter?
Als mensen mij zien, denken ze vaak dat ik heel wat anders doe dan wat ik doe. Wanneer men mij ziet, denken ze het snelst aan iets op het podium, iets met mode of met theater, in ieder geval iets in de spotlight; en dat klopt zeker ook wel. Maar schrijfster of bestuurskundige verwachten ze dan minder snel. Ik hou van een beetje glamour, maar wel met diepgang. Dat kan mensen misschien een beetje van hun stuk brengen, omdat ze het niet verwachten.

Of mogelijk kunnen mensen het wat mysterieus vinden dat ik bepaalde uitersten in me verenig. Ik kan in stilte opgaan in mijn verbeelding en heb ook een dosis lef om dromen om te zetten in actie. Lief en tegelijkertijd strategisch kunnen zijn, zacht en ook resultaat- en doelgericht, dit zijn voor mij hele vanzelfsprekende combinaties. Daarom zeg ik bewust steeds ‘en’. Maar voor velen zijn het eigenschappen die elkaar uitsluiten.

Wat is jouw lievelingstraditie?
Ik denk dan snel aan het Diwali feest, het lichtjesfeest in de herfstmaand. Het feest staat symbool voor de overwinning van het licht, van het goede op het kwaad. Voor mij is het een moment van bezinning, samen met mijn man. Ook is het tijd nemen om lekker eten te maken om vervolgens, na het aansteken van de lampjes (dia’s), lekker op de bank te smikkelen. Het is een mooie herinnering van toen ik nog thuis bij mijn ouders woonde en dat probeer ik voort te zetten.

Met welk aspect van jouw cultuur of geloof moeten wij écht een keer kennis maken?
De openheid van een Hindoeïstische levenshouding. Het hindoeïsme sluit niet uit en het is erg omarmend: een hele mooie gedachte voor iedereen. Vooral in deze tijd met veel polarisatie. Het is een geloof dat je aan het nadenken zet, maar je moet er wel actief mee aan de slag gaan en niet passief achteroverleunen. Dat vind ik sowieso een goede houding als het gaat om religie of andere zaken.

Wat zou je op het gebied van cultuur nog willen leren?
Ik zou wel wat meer willen leren over het boeddhisme. Ik ben een paar keer naar Azië geweest en er daar kennis mee gemaakt, maar het zit ook in Rotterdam. Ik ontdekte door mijn werk dat je hier in Delfshaven een boeddhistisch centrum hebt, en dat maakt me dan wel nieuwsgierig.

Het hindoeïsme sluit niet uit en het is erg omarmend: een hele mooie gedachte voor iedereen. Vooral in deze tijd met veel polarisatie.

Wanneer voelde jij je voor het laatst verrijkt?
Vandaag nog. Als onderdeel van mijn werk bij de gemeente zijn wij nu bezig met een campagne dat VrijHeden heet. Deze campagne is gericht op het onderwijs en heeft te maken met onderwerpen als huwelijksdwang en achterlating. Maar ook de vrijheid om te kiezen: of dat nou een studie, je baan of een partner is. Wij vinden het belangrijk om met jongeren al op jonge leeftijd daarover in gesprek te gaan. In onze campagne is het belangrijk dat we het breed trekken. Zowel meisjes als jongens kunnen hiermee te maken krijgen, en het kan voorkomen onder alle etniciteiten, religies en geloofsgemeenschappen. Wij zijn vandaag met een aanbod langsgegaan bij een middelbare school in Rotterdam en wij merken dan dat theatervoorstellingen die gespeeld en ontwikkeld worden door jongeren hen erg aanspreekt. Ik vond het goed om te zien dat je over sommige zware onderwerpen op een luchtige manier met elkaar in gesprek kan gaan. Door het theater gaat het taboe er een beetje af.

Tevens organiseer ik als onderdeel van VrijHeden ook een Living Library. Dat betekent dat wij allerlei mensen uitnodigen die dan als het ware een levend boek zijn en de ‘leners’ vertellen over hun ervaringen met bijvoorbeeld huwelijksdwang of achterlating en andere schadelijke traditionele praktijken. Ik had vandaag een voorgesprek met een van de “boeken”: een jonge en pittige dame met een heftig verhaal over eergerelateerd geweld. Ik kreeg er gewoon kippenvel van. Wat mij vooral raakt is de kracht van de vrouwen die ik heb gesproken. Je hebt het al snel over slachtoffers als het gaat om onderwerpen, zoals bijvoorbeeld achterlating of eergerelateerd geweld. Maar er zit ook heel veel kracht in deze vrouwen. Ik vind het echt overlevers, ze laten zien hoe ongelooflijk sterk en veerkrachtig mensen ook kunnen zijn. Dat ze ergens de kracht vinden om door te gaan vind ik bijzonder om te zien.

‘Word je er niet verdrietig van?’ vragen mensen mij wel eens over dit werk. Het is pittig, maar ik ontmoet ook de sterkste en meest bevlogen mensen. Het is dynamisch, ik praat samen met mijn fijne collega’s de ene dag met de politie en het OM, en de andere dag zijn we in de wijken in gesprek met vrouwenrechtenorganisaties, welzijnspartners en actieve vrijwilligers. Voor deze aanpak zijn veel samenwerkingspartners nodig. We zetten in op preventie door actief te zijn op scholen en input te vragen aan jongeren. Het is een kwestie van een lange adem, het is complex. Je kan niet op 1 ding inzetten, bijvoorbeeld een nieuwe wet of een campagne en verwachten dat het dan op korte termijn is opgelost. Het gaat om de combinatie van een palet aan maatregelen. Maar als er dan wel iets is gelukt, in samenwerking met velen, dan weet je dat het echt betekenis kan hebben in de levens van mensen. Daar doe je het voor.

Met welke kleur zou je jezelf vergelijken? En waarom?
Met de kleur rood, omdat het staat voor passie. Alles wat ik doe, doe ik met passie. Of het nou mijn werk bij de gemeente is, schrijven van mijn boeken of columns of performen bij Talk-Theater. En eigenlijk ook andere aspecten in het leven: liefhebben, reizen, grenzen verleggen, alles wil ik voluit en intens doen. Het staat ook voor warmte en harmonie en ook dat past ook goed bij mij.

Welk cultureel weetje wil je delen?
Eigenlijk mengden wij vroeger thuis al vele tradities met elkaar. Helemaal in de lijn van Miss Mengelmoes. Zo vierden wij oud- en nieuw met uitbundig vuurwerk, maar ook met pittige Surinaamse sauto soep van mijn moeder. Een spetterende en feestelijke combinatie!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *