Nene Luhu, een Moluks spook verhaal

Reflectie van bomen in water

Elke cultuur heeft zo zijn eigen enge bedtijdverhaaltjes. Wanneer je iets niet doet (of juist wel) komt een boos, eng of on-dood wezen je halen. Vroeger kreeg ik ook zo’n soort verhaal te horen: de Molukse legende van Nene Luhu. Hoe het precies zat wist ik niet meer. Mijn familie uit Ambon heeft speciaal informatie voor me opgezocht in de bieb, zodat ik dit verhaaltje over Nene Luhu kan schrijven.

Wees op je hoede als de zon schijnt en het regent

Jozef, Emma en Elias zijn buiten aan het spelen. Samen masak-masakan, zo noem je het verzamelen van ingrediënten. Het is een heerlijk warme dag, de zon schijnt volop. Plots begint het te regenen. Wanneer de zon schijnt en het regent, moeten alle kinderen direct naar binnen. Want wanneer het zulk weer is, verdwijnen kinderen vaak. Jozef en Emma gaan samen naar hun ouders. ‘Zullen we morgen weer verder zoeken?’ roept Elias hen nog na.

Genieten van modder en wormen

Hij neuriet een liedje terwijl hij langs het bos naar huis loopt. Vanuit het struikgewas verschijnt een vrouw. Ze loopt een beetje mank. Emma kijkt achterom en ziet Elias met de vrouw praten. Ze denkt dat het zijn moeder is, die hem komt ophalen. ‘Schiet op Emma’, zegt Jozef, en hij pakt haar hand. ‘Je weet dat we moeten oppassen en snel thuis moeten zijn!’

De vrouw neemt Elias mee het bos in en belooft hem eten te geven. Elias is als het ware betoverd door de vrouw. Hoog in een boom diep in het bos geniet hij van wat hij denkt dat een feestmaal is. Echter, de vrouw geeft hem modder en wormen te eten.

De zoektocht

Ondertussen in de kampong (dorp) zijn ze druk op zoek naar Elias. Hij is verdwenen toen de zon scheen en het regende (Ujang Panas). Iedereen weet dat het maar één ding kan betekenen: Elias is ontvoerd door Nene Luhu. Deze mysterieuze verschijning is een gevaar voor iedereen, maar met name voor kinderen.

De ouders van Elias reizen af naar een andere kampong, om de medicijnman (orang tua tua) te bezoeken. Alleen hij kan helpen Elias terug te vinden. De orang tua tua wijst een plek aan diep in de bergen, een reis die te voet twee dagen zal duren. Als de ouders van Elias bijna op de aangewezen plek zijn aangekomen, zien ze plots Elias uit een boom klimmen, doodziek en verward. Zijn moeder wiegt hem in haar armen en bidt tot God dat haar kleine Elias dit gaat overleven.

Na een tijdje verlaten alle modder en de wormen zijn lichaam. Nadat Elias een beetje is aangesterkt beginnen ze aan de terugreis. Daar lijkt hij weer bijna de oude. Elias herinnert zich niets van het voorval. Niemand heeft Nene Luhu meer gezien.

Hetzelfde liedje

Jozef en Emma gaan kijken hoe het met Elias is en vragen hem om buiten te spelen.
‘Elias, masak-masakan lagi dong! (Elias, weer ingrediënten zoeken dan!)’ zegt Emma. Elias gaat mee, ondertussen neuriet hij onophoudelijk hetzelfde liedje als tijdens Ujang Panas. Hij reageert nauwelijks op Jozef en Emma.
De betovering van Nene Luhu lijkt niet helemaal verbroken. Elias zal nooit meer dezelfde zijn. En Nene Luhu? Ze verschijnt ongetwijfeld tijdens de volgende Ujang Panas om iemand te ontvoeren…

Dit spookverhaal leeft op heel de Molukken, maar de meeste mensen willen er niet over praten omdat ze bang zijn dat ze Nene Luhu beledigen of boos maken. Het is voor hen niet slechts een legende; het is een waargebeurd verhaal. De historische achtergrond hiervan kun je lezen in mijn volgende blog!

Bron afbeelding: www.splitshire.com

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *