,

Red de romantiek van Valentinus

Priester Valentinus

De romantiek op Valentijnsdag is haast verloren. Ze wordt ondergesneeuwd door chocoladeharten, rozen en diamanten. De traditionele Valentijnsbrief vol hartstochtelijke liefdesbetuigingen is gereduceerd tot een bijzaak, die het aflegt tegen luxe diners en weekendjes Parijs. De commercie heeft de liefde verraden.

Ik merk het om me heen. Er groeit een (lichte) aversie tegen Valentijnsdag in de huidige verschijningsvorm. Zoals het nu gaat kan het toch niet bedoeld zijn? Dat maakte me nieuwsgierig naar de oorsprong van Valentijnsdag.

Er gaan verschillende legendes over de oorsprong van het feest der romantiek. Ik zal de twee meest genoemde en in mijn optiek leukste opties met je delen.

Priester Valentinus

In de 3e eeuw na Christus leefde in Rome een priester genaamd Valentinus. In die tijd bestond er een keizerlijke wet, die soldaten verbood om te trouwen, omdat men dacht dat vrijgezellen eerder bereid waren om te sterven op het slagveld. Maar Valentinus was van mening dat liefde alles overwon en daarom trouwde hij in het geheim soldaten met hun geliefden. Toen keizer Claudius II daar achter kwam, liet hij de “Love Priest” op 14 februari 269 onthoofden.

Moderne vertellingen voegen nog een romantische twist toe aan dit scenario. Valentinus was verliefd op de blinde pleegdochter van Asterius, de stadhouder van Rome. De avond voor Valentinus geëxecuteerd werd, schreef hij een liefdesverklaring aan de blinde schone, ondertekend door ‘jouw Valentijn’. Toen de dochter deze brief in haar handen kreeg, kon ze weer zien en het briefje lezen.

Na zijn dood werd Valentinus heilig verklaard door de kerk en werd 14 februari een feestdag. Het was destijds niet gebruikelijk om openlijk je liefde aan iemand te uiten, maar op Valentijnsdag kon iedereen zijn geliefde ongestraft verrassen met een cadeau of brief. Desondanks besloten in Engeland veel mensen om dit anoniem te doen, zodat ze ondanks de heersende kuisheid toch een passievolle liefdesverklaring konden opstellen.

Een heidens feest?

Volgens andere bronnen is Valentijnsdag in het leven geroepen om het Romeinse vruchtbaarheidsfeest Lupercalia te vervangen. Er zijn verschillende verhalen over de invulling van dit feest. Een van die verhalen is dat dit feest werd gevierd ter ere van Juno, de Romeinse beschermgodin van de vrouw en het huwelijk, en Pan, de god van de natuur. De namen van jonge, ongehuwde vrouwen werden op briefjes geschreven en in een kom gegooid. Ongehuwde mannen mochten dan om de beurt een naam trekken. Tijdens het feest waren zij dan elkaars partner.

Terug naar de kern

Waar de oorsprong van Valentijnsdag ook ligt, het moge duidelijk zijn dat het draait om het overbrengen van jouw liefde en lust voor de ander, zodat de ander geroerd, verwonderd en met rode blosjes op de wangen naar jou terug verlangt. Maar ja, hoe doe je dat? Ik denk door jouw liefje te verrassen met een originele, persoonlijke uiting van liefde. Maak het weer iets van jullie tweeën.

Naar mijn idee wordt Valentijnsdag veel leuker als we die dag enkel houden voor de anonieme aanbieders die hun liefde nog niet openlijk kenbaar durven te maken, maar toch graag hun gevoelens willen overbrengen. Als je al in een relatie zit, laat dan gewoon het hele jaar door de Valentijn spirit rondzwermen. Doe het vooral niet (alleen) op Valentijnsdag, want dat gaat ten koste van het surprise effect.

En onthoud: liefde overwint alles, zelfs afgezaagde chocoladeharten. Ik eindig met een gedicht van William Shakespeare, omdat zijn woorden perfect passen bij het liefdesplaatje van priester Valentinius.

William Shakespeare

Bron afbeelding: www.hetheiligenbeeldenmuseum.nl

Bronnen: www.isgeschiedenis.nl, www.shakespeares-sonnets.com en nl.wikipedia.org

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *