Rijst halen op zolder

rijst
Voorraad halen

Mama geeft me de voorraadbak rijst aan. ‘Kun je even naar de zolder, deze bijvullen?’. ‘Is goed mam’. ‘Kun je’ was natuurlijk een lieve manier om te zeggen: je gaat nú rijst halen. Even iets van de zolder halen was bij ons een typisch klusje voor de kinderen. Op zolder lagen niet alleen zakken met kilo’s rijst, maar ook dozen vol met pakken bami soep en andere voorraden eten. Wanneer mama me de bak met rijst meegaf om te vullen, was deze nooit helemaal leeg. Vaak was die zelf nog zo vol dat je de bodem niet eens kon zien. Toen is nooit bij me opgekomen te vragen waarom ik de bak moest vullen terwijl deze nog niet leeg was. Toch heb ik het ‘vullen voordat het leeg is’ overgenomen. Op veel meer manieren dan ik mij bewust was.

Ten eerste wat eten betreft. Zelfs als student heb ik altijd een behoorlijk goede voorraad. Ja, ik ben wel eens blut, maar dan reis ik met mijn studenten-ov naar mijn ouders en plunder daar de altijd gevulde kasten (Sorry ma & pa!).

Niet alleen het eten gaat nooit op. Ik heb altijd lijstjes in mijn hoofd met dingen die ik nog wil kopen, doen, kijken en lezen. Wanneer ik iets gekocht heb, wordt het lijstje niet korter, maar komt er weer iets bij. Zo gaat het ook met films en boeken. Er staan altijd minstens tien boeken in de kast die ik nog moet lezen. Heb ik er eentje uit, dan koop ik weer een nieuwe. Allemaal voorraden die niet op gaan.

Een simpel klusje krijgt een andere betekenis

Laatst had ik het met mama over de rijstvoorraad. Ze vertelde me dat die bak nooit leeg mocht zijn. Geen rijst hebben betekende armoede, een teken dat het slecht gaat. Armoede is iets wat ik nooit heb gekend en hopelijk nooit hoef te kennen. Maar voor mijn familie was het iets dat op de loer lag. Dat besefte ik opeens weer toen mijn moeder vertelde over de rijst. Een simpel klusje, rijst halen, krijgt opeens een andere betekenis.

Een verweer tegen armoede, dat ik zelf heb overgenomen en uitgebreid. Want geen eten is voor mij nooit een issue geweest. Mijn verweer bestaat uit het aanleggen van voorraden die ervoor zorgen dat er geen intellectuele armoede is. Dat er altijd nog meer te willen en wensen valt. Veel meer dan de simpele wens dat de rijst nooit opraakt.
Wat een rijkdom.

Bron afbeelding: static3.koken.vtm.be

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *