Berichten

Houdbaarheidsdatum ‘allochtoon’ verstreken

Interview sociologen over 'allochtoo'n

De houdbaarheidsdatum van ‘allochtoon’ is verstreken. Maar waarom eigenlijk? Britt vroeg het aan de Rotterdamse sociologen Arjen Leerkes en Jaco Dagevos verbonden aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Benieuwd naar wat de gewone burger denkt over de term ‘allochtoon’ en het meten van herkomst? De sociologen openden een poll met daarin drie opties:

1) herkomst niet meer meten en term allochtoon afschaffen;
2) herkomst blijven meten maar met andere termen, zoals bijv. migranten;
3) herkomst blijven meten en andere invulling geven aan term allochtoon.
De uitslag van de poll lees je op: www.socialevraagstukken.nl/meerderheid-allochtonen-wil-af-van-registratie-herkomst

Miss Mengelmoes bedankt: Arjen Leerkes en Jaco Dagevos
Edit: Valo Media

,

Kerst: wat vieren we nou eigenlijk?

Kerst

De vrolijke feestdagen dagen vol warmte en gezelligheid. Maar waarom eigenlijk een 2e Kerstdag? En waar die rood-witte zuurstok nu precies voor staat?! We testen onze kennis van Kerst.*

*Er bestaan uiteraard naast deze antwoorden tevens andere opvattingen over de besproken onderwerpen.

010 is not just a code, it’s my code

Ik voor 010 van nu.

Rotterdam. Een stad waar ik ruim 20 jaar heb rond gehuppeld, gesnuffeld en nog vaak te vinden ben. Een stad die mij heeft gemaakt en waar ik mijn leven heb opgebouwd. Deze stad is een deel van mijn identiteit. Ik ben een deel van Rotterdam en dat straal ik graag uit. Een Rotterdams accentje of een vleugje straattaal. Nee, daar ben ik niet vies van hoor! Rotterdam is de plek waar ik mij thuis voel, dus de trots en liefde van mijn Roffa roots is zo gek nog niet. Toch blijf ik met een vraag die mij al een tijdje bezighoudt: Waar komt mijn liefde voor deze stad vandaan?
Lees meer

De reis naar thuis

dak The Partytemple

In mijn leven ben ik vier keer verhuisd. De eerste keer was binnen Helmond. Het enige wat ik me daarvan kan herinneren is dat ik ziek was en met mijn kussen, dekbed en al voorin de verhuiswagen getild werd. Mijn oom bracht me meteen naar mijn nieuwe kamer waar ik verder niets mocht doen, behalve ziek zijn. Dat is me vooral bijgebleven, ik werd behandeld als een breekbaar goed. Alsof ze me het liefst hadden vervoerd in een doos waarop met grote, rode letters staat ‘fragile’ en ‘do not open with knife’.

Verhuizen naar Rotterdam

De bezorgdheid was zo mogelijk nog groter toen ik aankondigde naar Rotterdam te gaan verhuizen voor mijn studie. Eerlijk gezegd was ik daar zelf ook wat gespannen over. Grotendeels goede spanning natuurlijk, ik keek uit naar het hebben van een eigen stek en alle vrijheden die daarbij horen. De enge spanning en bedenkingen waren over of ik het wel zou redden in de grote stad zo ver weg van het vertrouwde Brabant. Zal ik wel makkelijk vrienden maken? Zal mijn studie bevallen? Is Rotterdam wel mijn stad? In feite kwam alles neer op de vraag of ik hier wel mijn nieuwe thuis kon maken. Iets wat tijdens die eerste verhuizing op jonge leeftijd nooit een vraag was, thuis was een gegeven.
Lees meer