,

3 landen, 3 tradities rondom babynamen

Babynamen

Een baby op komst? Laat de zoektocht naar de naam maar beginnen! Of is die eervolle taak weggelegd voor opa en oma? En waarom wacht je trouwens niet tot de gerimpelde kleibint in kwestie in je armen ligt?

Mijn man en ik hebben de naam voor ons zoontje zelf gekozen en maakten die al voor zijn geboorte bekend. Hij was voor ons namelijk al echt ‘Felan’ (Schots voor wolf). Wij vonden het leuk als vrienden en familie al konden informeren hoe het met Felan ging, in plaats van met de anonieme baby. De naam vooraf onthullen is niet heel gebruikelijk in Nederland of India (waar de roots van mijn man liggen). Van een vriendinnetje dat in Berlijn woont hoorde ik dat dat in Duitsland wel het geval is.

Rond de wereld worden er verschillende tradities rondom naamgeving op nagehouden. Hierbij 3 bijzondere, waarvan ik vooral de laatste zowel efficiënt als extreem verwarrend vind.

1.Bangladesh

In Bangladesh hoef je als aanstaande ouders je hoofd niet te breken over de naam van je kind, want dat doen de grootouders! Shamim, Fafi of Purbita? Paps en mams zullen wel in spanning zitten. In het prachtige boek ‘De Naamgenoot’ van Jhumpa Lahiri blijk dat er bij dit naamgevingsproces wel iets mis kan gaan. In het verhaal komt de brief die de grootmoeder stuurt, met daarin de naam van de baby, nooit aan. En voordat de kersverse ouders het aan haar kunnen vragen, overlijdt zij. Tja, en dan?

2. IJsland

Pasgeboren baby’s in IJsland gaan vaak een paar weken naamloos door het leven. Ouders willen hun kindje eerst een beetje leren kennen voordat ze hem een naam geven. Want hoe weet je anders of jouw zoon de naam Tor (donder) of Vilhjalmur (gewilde beschermer) eer aan zal doen? Veel voornamen zijn trouwens gebaseerd op verschijnselen uit de natuur, zoals Hrafn (‘zwarte vogel) of Petur (‘steen’).

Babynamen

Kersverse moeder Britt met baby Felan

3. Bali

Toen mijn man en ik op Bali waren, kon ons niet ontgaan dat véél mensen Wayan heten. Dat komt dus blijkbaar doordat Balinezen er een simpel naamgevingsritueel op nahouden waar maar vier namen bij voorkomen. Het eerste kind krijgt de naam Wayan, het tweede Made, het derde Komang en de vierde Ketut. Dat geldt voor jongens en meisjes. In huis is dit vast praktisch. Maar het resultaat is wel dat de kans groot is dat zowel je broer, tandarts, vijand, juf als geliefde dezelfde naam hebben. Ik zei het: verwarrend!

Zo vanzelfsprekend is het dus niet om zelf een naam toe te kennen aan je baby en die te vertellen bij de geboorte. Als je even geen inspiratie hebt als de baby zich haast aandient, dan zijn bovenstaande opties het overwegen waard.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *