Wat als er geen grenzen zijn?

geen grenzen

Een raar iets eigenlijk, grenzen.

Prehistorisch paspoort

In de oertijd trok de mens te voet de wereld rond, over bergen en door rivieren. Een stuk boomschors met daarop een tekening van de vlakte waar je thuishoorde, was vast ondenkbaar. Slokte een gletsjer ‘s winters jouw leefgebied op? Of bevielen de leeuwen op de toendra je niet langer? Dan trok je gewoon verder, naar een prachtige plek waar de grond vruchtbaar en het klimaat veilig was. Je had net zo veel recht op het gebied achter de horizon als ieder ander.

Vastgeroest?

Grenzen zoals we ze nu kennen, zijn er pas een paar honderd jaar, maar zijn haast niet meer weg te denken. Allerlei instituties, structuren en verhoudingen zijn gebouwd op en om deze denkbeeldige muren. Is de wereld nog wel te besturen zonder grenzen?

“Is de wereld nog wel te besturen zonder grenzen?”

De jonge historicus Rutger Bregman van de Correspondent denkt van wel. Zijn gedachten die indruisen tegen de tijdsgeest, zoals een wereld zonder grenzen, zetten me aan het denken en stemmen me hoopvol tegelijk. Hij  geeft de overtuiging dat de wereld niet wordt geregeerd door zakenlui en politici zonder visie, maar door ideeën en de fantasie van dromers. ‘Zoals ook het einde van de slavernij en de democratie eens onmogelijk leken’, schrijft hij, ‘zo kan ook in deze eeuw het utopische werkelijkheid worden.’

Grenzeloos denken

Een grenzeloze wereld vereist grenzeloos denken. Niemand kan meer oprotten naar het ‘land’ waar ze vandaan komen. Grondstoffen zijn niet meer het bezit van een specifiek gebied waar het wordt ingewonnen, maar van de Planeet Aarde en daarmee van al haar aardbewoners. De schade die een tsunami aanricht, is niet enkel het probleem van de getroffenen in dat gebied, maar van de samenleving als geheel. Ik denk dat het uitgummen van grenzen gelijkwaardigheid, solidariteit en vrijheid kan vergroten.

Het idee van een wereld zonder grenzen heeft natuurlijk heel wat haken en ogen. Alles zal anders moeten worden ingericht (hoe in vredesnaam?). Maar dat hoeft niet van de een op de andere dag. Zelfs niet binnen vijftig jaar. Het is een mooi streven en het zou geweldig zijn als we daar naartoe kunnen.

De wereld is van iedereen

Pas werd er weer een stukje kraakbeen gevonden van één van de eerste mensen op de wereld, die zo’n drie miljoen jaar geleden leefde. Het stukje kraakbeen is gevonden in het huidige Ethiopië, maar was niet van een Ethiopiër. Het was van onze ongedocumenteerde over-over-over-over-overgrootmoeder. Het punt is: de wereld is van iedereen.

Lees hier meer over wat Rutger Bregman schrijft over het openzetten van grenzen (of lees zijn boek Gratis geld voor Iedereen).

 

2 antwoorden
  1. Ashvin Boeddha
    Ashvin Boeddha zegt:

    Interessant stukje Britt! Elke keer bij het vliegen bedenk ik me dat de wereld steeds kleiner en behapbaarder begint te worden, landen worden steeds meer “steden” waarnaar je even snel heen en weer gaat…of de utopie van geen landsgrenzen werkelijkheid wordt, weet ik niet, maar lijkt me wel heel avontuurlijk!!

    Beantwoorden
    • Britt
      Britt zegt:

      Dankjewel Ashvin! Inderdaad, mooi gezegd: een wereld vol steden. En dan wel dat iedereen toegang krijgt tot alle steden en het liefst ook dat iedereen kan vliegen;)!

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *