It’s the most wonderful time of the year!

kersttafel

Vroeger was de kerstvakantie mijn favoriete vakantie. Uiteraard omdat we twee weken vrij waren, maar ook door alle gezelligheid. De kerstversieringen in huis (een boom vol kerstengeltjes en een ware Peruaanse kerststal), een kachel die loeide en een pot thee die altijd gevuld was maakten het dat het altijd goed vertoeven was in huis.

Maar ook van de kou buiten kon ik genieten. Met mijn broer en buurkinderen gingen wij het ijs op; schaatsen, sleeën, stiekem vuurwerk afsteken en zo nu en dan door het ijs zakken. Die tijd van onbezonnenheid mis ik soms echt!

kerstengel

Ik als kerstengel

Kerst zelf was het hoogtepunt van de vakantie. Het was de piek op de boom, de kers op de taart, de sterren bij een heldere hemel; afijn, jullie snappen het wel.

“Het was de piek op de boom, de kers op de taart, de sterren bij een heldere hemel.”

Kerstavond met moeders kant

Kerstavond vierden we met de familie van mijn moeders kant, bij mijn oma thuis. De tafel werd netjes gedekt met het kerstservies en tafelzilver wat slechts één keer per jaar uit de kast werd gehaald. Met twaalf man sterk zaten we aan tafel en genoten we van een koud buffet dat geheel gevuld was met, voor onze familie traditionele, lekkernijen. Denk hierbij aan zelf gepelde garnalen, paling, gevulde eieren, hamrolletjes etc.

Het feest was compleet zodra “het toetje” kwam. Iedereen kreeg een eigen schaal gevuld met noten, fruit en chocolade. Na een half uur ruilen met iedereen stopte je een paar dingen in je mond en de rest ging mee naar huis.

Nu brengen wij al behoorlijk wat jaren Kerstavond bij mijn nicht door, helaas inmiddels zonder oma en tante, maar wel met heel veel nieuwe familieleden. De hoeveelheid mensen aan tafel wisselt per jaar, maar schommelt altijd ergens tussen de vijftien en twintig. Het servies en tafelzilver worden ieder jaar nog netjes uit de kast gehaald en opgepoetst, maar de lekkernijen zijn wat met hun tijd mee gegaan.

Het 'toetje'

“Het toetje”

Eerste Kerstdag met vaders kant

Eerste Kerstdag vieren we met de familie van mijn vaders kant. Een aanzienlijk kleinere groep bestaande uit ons gezin en grootouders. In mijn echt jongere jaren gingen wij bij opa en oma eten, later kwamen ze bij ons thuis. Een stuk rustiger dan de avond ervoor, maar wel met een uitgebreider menu.

Inmiddels is Eerste Kerstdag een dag waarop we met een aantal mensen de gehele dag in de keuken staan om een mooi en bijzonder kerstmenu op tafel te krijgen. Opa en zijn huidige partner Wimke zijn nog steeds trouw van de partij, net zoals de rest van het gezin met dan al niet aanhang en kinderen.

Waarom ik er zo van hou

Vorig jaar zat ik in Oeganda en was ik voor het eerst in mijn leven niet thuis met Kerst. Gelukkig waren de omstandigheden dusdanig anders dat ik het ook niet heel erg miste en zelfs bijna vergat dat het december was en dat de feestdagen er aan kwamen.

Tot op de Kerstdagen zelf. Toen besefte ik wie er met wie in de keuken stond en wat er op welk tijdstip gedaan werd. Op dat moment realiseerde ik mij waarom ik zo van Kerst hou; door de warmte van het koude kikkerlandje en het samenzijn met mijn familie.

Tweede Kerstdag was altijd een dag uitbuiken en niets doen. Een dag waarop mijn broers en ik vaak films zaten te kijken of juist naar buiten gingen. Vandaag is het de dag dat ik nog zit na te genieten van twee heerlijke dagen met de familie. Én de dag dat ik eigenlijk weer het ijs op wil om stiekem vuurwerk af te steken.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *