pakjes

December is pakjestijd. Eerst komt Sinterklaas, als een soort voorproefje op de échte pakjesdag. Kerstmis. Een dag vol kitscherige versiering, nutteloze cadeautjes die uiteindelijk ergens achteraan de kast belanden, meer eten dan een familie op een week nodig heeft en een politieke discussie die uiteindelijk eindigt met een opa en een oom die elk aan het uiteinde van de zetel gaan mokken, terwijl oma het gezellig probeert te houden met verhalen over hoe het er vroeger aan toeging.

 Andere planeten

 Hoewel deze commerciële overdaad op zich al problematisch is, kan ik goed begrijpen dat er niets leuker is om op kerstavond bij het apperitieven cadeautjes uitpakken met de hele familie. De bedoeling is normaal om ze pas na het eten uit te pakken, maar zo lang kan ik gewoon niet wachten. Wat me echter veel meer tegen de borst stuit, is dat veel kinderen niet meer mogen kiezen. Er is speelgoed voor meisjes en speelgoed voor jongens. Jongens krijgen Lego, meisjes krijgen Barbie. Jongens krijgen videospelletjes, meisjes krijgen dvd’s van Frozen. Jongens een voetbal, meisjes een wandelende, boerende, plassende babypop (batterijen niet inbegrepen).

Het lijkt wel alsof kinderen al erg vroeg op andere planeten thuishoren. Jongens op een blauwe planeet, met enkel stoer, creatief, ingenieus speelgoed. Meisjes horen dan weer thuis op een roze planeet, met lief, zacht, rustig speelgoed. En oh wee als ze daarbuiten willen kijken. Maar wat is er precies mis met een jongen die van Barbies houdt? Of met een meisje dat graag voetbalt?

Speelgoedstofzuigers

We schrijven eigenschappen toe aan kinderen die ze niet per se willen, waar ze zich niet per se in thuis voelen en we elimineren alle andere opties. Meisjes mogen uiteraard voor roze kiezen, maar ook voor blauw, groen, oranje of paars met gele bolletjes. Jongens mogen stoer zijn, en van vechtspelletjes houden. Maar ook van poppen, haarspeldjes en nagellak. Persoonlijk ben ik van mening dat geen enkel kind voor een speelgoedstofzuiger zou kiezen, maar goed, dat zal aan mij liggen.

Ook in andere maanden van het jaar komt dit boven. Jongens die kiezen voor typisch ‘meisjesactiviteiten’ worden gepest. Soms zelfs zo extreem dat ze eraan doodgaan. Tragische eindes die vermeden kunnen worden door wat meer openheid van de geest.

Er is helemaal niks mis met mij

Natuurlijk evolueren we hierin. Meisjes dragen broeken, mogen op de voetbal en steeds minder zullen we ons daarover verwonderen. Voor jongens ligt het net iets anders. Een jongen die graag rokjes draagt, die vinden we raar. ‘Verwijfd’ is het woord dat ik dan hoor vallen. Letterlijk dus, zoals een ‘wijf’ of vrouw, maar dan minder vriendelijk. Moet ik daaruit afleiden dat er iets mis is met een vrouw? En bijgevolg, als vrouw zijnde, iets mis met mij?

Aangezien ik er vanuit wil gaan dat er helemaal niets mis is met mij, maar dus wel met de rest, heb ik een voorstel. Als we het deze kerst nu eens helemaal anders aanpakken. Als we deze kerst kinderen de vrijheid geven om voor speelgoed te kiezen waar ze echt gelukkig van worden. Waar ze gestimuleerd worden in hun creativiteit. Waar meisjes bad ass strijders kunnen zijn en jongens lieve zorgdragers. Waar roze en blauw vervoegd worden door geel, groen, oranje en alle andere kleuren van de regenboog. Waar het plezier echt het allerbelangrijkste wordt. Naast het dessert dan.

Bron afbeelding: morguefile.com

 

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *