Elke maand is het weer zover. Een week lang ongesteld – of ‘mijn regels’ op z’n Belgisch – met bijhorende buikkrampen, rugpijn en eetbuien. Ik weet dat ik niet de enige ben. En toch lijkt het nog steeds taboe om erover te praten. Alsof we ons zouden moeten schamen voor de baarmoedersmurrie de we elke maand kwijt raken. Persoonlijk reageer ik elke maand hetzelfde. De eerste tien minuten is het opluchting, het is er, waarna een week van balen komt.

Dat is ronduit …

Gelukkig heb ik toegang tot tampons en maandverband, pijnstillers, kersenpittenkussentjes en een schoon toilet. Dat geldt niet voor iedereen. 1,25 miljard vrouwen heeft geen toegang tot deze basisbehoeften, volgens de Britse ngo Wateraid UK. Geen schoon toilet, geen toegang tot maandverband wil zeggen dat er weinig tot geen mogelijkheden zijn om je maandstonden op een hygiënische en comfortabele manier te doorstaan. En dat is, op z’n zachtst gezegd, kut.
Lees meer

Rihanna uhhh Rachel, een vergissing is zo gemaakt bij die twee. Rachel Moore is alleen geen zangtalent maar een ontwerptalent. Met haar tweede collectie deed ze al mee aan de Fashionweek op de Dominicaanse Republiek. En dat met een rechtendiploma op zak en een baby op haar heup.

Hoe ben je ooit begonnen met ontwerpen?

Ik vond het altijd al leuk om kleding te ontwerpen, maar had er nooit serieus iets mee gedaan. Ik heb rechten gestudeerd en heb daarna heb ik zeven jaar bij verschillende ministeries gewerkt, maar eigenlijk was het altijd mijn droom om te ontwerpen.
Lees meer

“Gefeliciteerd met jullie voorgenomen huwelijk! Ik kan me voorstellen dat een gemengd stel bij het organiseren van een trouwerij voor extra uitdagingen komt te staan. Hoe zit dat bij jullie? Dat verloopt goed? Maar bepaalde gebruiken zullen toch verschillend zijn. Hoe gaan jullie daarmee om? Jullie halen uit beide culturen het beste? Dat klinkt mooi, maar hoe staan jullie families erin? Ze stellen zich soepel en nieuwsgierig op? Wat fijn. Maar zijn er dan nog echt geen botsingen geweest? Nee? Dat is prachtig. Jullie zijn in dat geval alleen niet geschikt voor onze documentaire over gemengde huwelijken.”
Lees meer

Voor velen is de stereotype bokser of vechtsporter ‘all brawn and no brains’. Dat vind ik als grote liefhebber ontzettend jammer, simpelweg omdat vechtsport iedereen kan aanspreken.
Vitali Klitschko, bokser aan de wereldtop bewijst dat brawn en brains prima samen kunnen gaan. Hij is niet alleen wereldkampioen, maar heeft ook een politieke carrière en een PhD.

Wereldkampioen

Van verschillende boksbonden is Vitali wereldkampioen geweest en sinds 2008 is hij regerend wereldkampioen van de World Boxing Council. Eind 2013 kondigde hij aan te stoppen met boksen om zich volledig te richten op de politiek. De bond heeft hem de titel Heavyweight Emeritus Champion gegeven. Aangezien hij stopte op het moment dat hij de titel had, mag hij op elk moment de huidige wereldkampioen uitdagen voor een gevecht.

Dr. Ironfist

De bijnaam Dr. Ironfist heeft hij gekregen omdat hij de eerste wereldkampioen boksen is met een PhD. Die bijnaam heeft ook alles te maken met zijn kracht. Van zijn 47 professionele bokspartijen won hij er 45, waarvan 41 op knock-out.

Politicus

Sinds 2005 is Klitschko actief in de politiek. In 2010 richtte hij zijn eigen politieke partij op, de Oekraïense Democratische Alliantie voor Hervormingen. Het acroniem ervan, Oedar, betekent stoot. Medio 2014 werd hij burgemeester van Kiev. Hij heeft zich sterk uitgesproken tegen de corruptie en het gebrek aan transparantie in de Oekraïense politiek. Inmiddels is hij uitgegroeid tot oppositieleider.
Lees meer

“Iedereen is gekneed uit hetzelfde deeg, maar niet gebakken in dezelfde oven” – Jiddisch spreekwoord

Tijdens mijn psychologie opleiding leerde ik in het vak Sociale Psychologie over hoe mensen zich gedragen in groepen. Zo leerde ik over de neiging om je te identificeren met mensen waarmee je iets gemeenschappelijks deelt, bijvoorbeeld je culturele achtergrond of een interesse. Ik herken dat uiteraard ook uit mijn eigen leven, denk aan de meiden van Miss Mengelmoes en onze gemeenschappelijke interesse voor diversiteit of aan mijn stadsgenoten, puur omdat het ook Rotterdammers zijn.
Lees meer

Het is volop lente. Lente wil voor mij twee dingen zeggen. Zware hooikoorts en mooi weer. Aan de hooikoorts lijk ik weinig te kunnen doen. Ik denk dat ik gedoemd ben elk jaar rond te lopen met rode ogen, een lopende neus en een permanente kriebel in mijn keel. Het mooie weer daarentegen, dat verwelkom ik met open armen. Vanaf dat ik een beetje zonnestralen op mijn gezicht voel, lijk ik al een stuk gelukkiger. Het enige waar ik weer over ga twijfelen, is wat ik moet aandoen.
Lees meer

“Ik zag je laatst voorbij lopen… Had je haast? Was je boos?” Het komt regelmatig voor dat ik ergens word gespot door bekenden, die serieuze inspanning moeten leveren om me te kunnen bereiken. Op heterdaad betrapt op mijn asociale gedrag tegenover de buitenwereld. En het valt niet eens op, aangezien vrijwel alle omstanders exact hetzelfde afwezige gedrag vertonen. Vandaag de dag een bijna standaard straatbeeld. Met het volgende gedicht maak ik graag mijn boodschap duidelijk; tijd voor verandering!
Lees meer

Beryl

Tegenover me zit Beryl. Ze is het brein achter de super schattige Afro Candy Sweets en het bedrijf Sweet Lifestyle.

Hoe kwam je op het idee van Afro Candy Sweets?

Ik had een jaar vol troubles achter de rug en mijn familie had me heel erg gesteund. Om hen te bedanken heb ik lolly’s van meisjes met een afro ontworpen en aan hen gegeven. Mijn familie vond het zo leuk dat ze zeiden; ‘wil je hier alsjeblieft iets mee doen?’
Lees meer

Een raar iets eigenlijk, grenzen.

Prehistorisch paspoort

In de oertijd trok de mens te voet de wereld rond, over bergen en door rivieren. Een stuk boomschors met daarop een tekening van de vlakte waar je thuishoorde, was vast ondenkbaar. Slokte een gletsjer ‘s winters jouw leefgebied op? Of bevielen de leeuwen op de toendra je niet langer? Dan trok je gewoon verder, naar een prachtige plek waar de grond vruchtbaar en het klimaat veilig was. Je had net zo veel recht op het gebied achter de horizon als ieder ander.

Vastgeroest?

Grenzen zoals we ze nu kennen, zijn er pas een paar honderd jaar, maar zijn haast niet meer weg te denken. Allerlei instituties, structuren en verhoudingen zijn gebouwd op en om deze denkbeeldige muren. Is de wereld nog wel te besturen zonder grenzen?

“Is de wereld nog wel te besturen zonder grenzen?”

De jonge historicus Rutger Bregman van de Correspondent denkt van wel. Zijn gedachten die indruisen tegen de tijdsgeest, zoals een wereld zonder grenzen, zetten me aan het denken en stemmen me hoopvol tegelijk. Hij  geeft de overtuiging dat de wereld niet wordt geregeerd door zakenlui en politici zonder visie, maar door ideeën en de fantasie van dromers. ‘Zoals ook het einde van de slavernij en de democratie eens onmogelijk leken’, schrijft hij, ‘zo kan ook in deze eeuw het utopische werkelijkheid worden.’

Grenzeloos denken

Een grenzeloze wereld vereist grenzeloos denken. Niemand kan meer oprotten naar het ‘land’ waar ze vandaan komen. Grondstoffen zijn niet meer het bezit van een specifiek gebied waar het wordt ingewonnen, maar van de Planeet Aarde en daarmee van al haar aardbewoners. De schade die een tsunami aanricht, is niet enkel het probleem van de getroffenen in dat gebied, maar van de samenleving als geheel. Ik denk dat het uitgummen van grenzen gelijkwaardigheid, solidariteit en vrijheid kan vergroten.
Lees meer

voetjes

‘We hadden jouw voeten moeten inbinden, zoals de Chinezen doen!’. Grapje van papa. We waren in een speciale schoenenoutlet voor grote maten, waar we drie kwartier voor onderweg waren geweest. In gedachten voor het schoenenrek begon ik te geloven dat papa misschien wel gelijk had. Daarna bedacht ik me dat om aan het schoonheidsideaal van kleine voeten te voldoen ze echt ingebonden moesten worden. Een gebruik in het oude China om lotusvoetjes te krijgen. Iets wat ontzettend veel pijn doet, zorgt voor misvormingen en gelukkig al geruime tijd verboden is.
Lees meer