Imane met paard

‘Huh? Een Marokkaan op paardrijden!’ Ja, het is wat ongewoon, vooral nu ik een hoofddoek draag. Maar hey, een tijdje geleden waren broeken voor vrouwen taboe en kijk nu… Ze zijn niet weg te denken. Gezien de vele reacties om me heen, denk ik dat ook gesluierde ruiters binnenkort heel normaal zullen zijn. Ik krijg vaak vragen en opmerkingen over mijn hobby paardrijden en daarom leek het mij leuk om er een blog over te schrijven waarin ik de vragen beantwoord, die ik vaak te horen krijg. Enjoy! ☺

Mijn eerste paardrijles

Als kleintje was ik al dol op paarden. Ik ben over het algemeen altijd een dierenliefhebber geweest maar als ik een paard zag, wilde ik erop. Of dat nou een stenen beeld in de dierentuin was, een pony’tje op de kermis, of een stoer paard op het strand in Marokko. Mijn ouders zijn er gek genoeg nooit opgekomen om mij op paardrijden te doen en ik zelf ook niet. Ik denk dat ik tevreden was met de sporten die ik al deed, totdat een jeugdvriendinnetje op paardrijden ging en mij een keer meenam.

Imane op paard

Na haar les mocht ik het paard waar zij op reed, uitstappen en ik was verkocht. Ik moest en zou ook op paardrijden gaan. Bereid om mijn zwemlessen op te geven heb ik gezeurd en gesmeekt bij papa, want ik wilde het zo graag en het was zo goedkoop (hoe onschuldig zo’n jong brein is). Ik kreeg mijn zin en ik ben nog steeds dankbaar voor het feit dat mijn ouders me deze kans gaven en jaren lang mijn lessen hebben betaald. Want paardrijden is helemaal niet goedkoop, al is de manege waar ik rijd vergeleken met andere maneges wel heel betaalbaar.

7 dagen per week

Ik genoot altijd van het paardrijden en de enkele keren dat ik van mijn paard viel, nam ik voor lief. Dat hoort er ten slotte bij. Ik reed ook onderlinge wedstrijdjes op de manege, maar geen officiële. Een eigen paard heb ik nooit gehad maar wel veel verzorgpaarden, die ik met plezier verzorgde en reed. Hierdoor was ik soms wel zeven dagen per week op de manege.

En toen moest ik eraf…

Alhoewel ik zeker weet dat het niet door de paarden kwam, moest ik stoppen met paardrijlessen toen ik bleef zitten op school. Zodra het weer beter ging op school, heb ik een korte periode op een andere manege gereden maar daar ben ik ook niet verder gegaan omdat het daar echt veel te duur is. Daarna ben ik een hoofddoek gaan dragen.

Het begon weer te kriebelen

In mijn eerste jaar HBO kreeg ik weer heel erg last van paardrijd-kriebels en ik wilde graag terug. Maar ik was bang voor de reacties. Na gesprekken met de eigenaresse van mijn oude verzorgpaard twijfelde ik nog steeds een beetje want wat trek je aan… Paardrijbroeken zitten strak en ik droeg liever geen strakke dingen meer, maar toen kwam ik een (Nederlandse) dame tegen die ook rijdt en een hoofddoek draagt en zij heeft me het nodige duwtje in de rug gegeven.

Imane paardEen jaar geleden heb ik mijn oude paardrijd-spullen weer bij elkaar gezocht, schoongemaakt en de manege gebeld met de vraag of ze nog plek hadden voor een oud-ruiter. Die was er en een beetje zenuwachtig begon ik weer met mijn passie en ik heb er geen spijt van! Door deze beslissing heb ik geleerd dat je nooit je angsten de baas moet laten zijn, maar moet doen wat je leuk vindt.

Heb jij weleens het gevoel gehad dat het voor jou niet gepast was om een bepaalde sport uit te oefenen? En wat heb je toen gedaan? Ik ben er erg benieuwd naar, dus als je je herkent in mijn verhaal, schrijf het in de commentbox hieronder.

11 antwoorden
    • Imane
      Imane zegt:

      Dankjewel Romy! En daar kan ik me helemaal in vinden! 🙂 Op een gegeven moment bouw je je leven om het paardrijden heen, in plaats van andersom. Love it.

      Beantwoorden
  1. Sjors
    Sjors zegt:

    Ik draag een hoofddoek en probeer al een tijdje te skateboarden. Alleen als ik weet dat niemand me ziet, ga ik in het park oefenen. Mensen mogen me pas zien, wanneer ik niet meer struikel, val of wankel. Je verhaal heeft me wel een motivatieboost gegeven 😉 Thank you

    Beantwoorden
    • Imane
      Imane zegt:

      Leuk om te lezen, Sjors! 🙂 Ik wilde ook een tijdje graag leren skateboarden, dat stiekem in het park oefenen klinkt goed hihi. Zet vooral door, waar een wil is, is een weg.

      Beantwoorden
  2. Rachida
    Rachida zegt:

    Mooi geschreven! Ik zou ook erg graag willen paardrijden maar ik denk niet dat ik het durf. Ik ben bang om met mijn hoofddoek en wijde kleren afgewezen te worden bij een manege. Mag ik vragen bij welke manege jij rijd en wat je dan draagt? X

    Beantwoorden
    • Imane
      Imane zegt:

      Hoi Rachida! Dankjewel voor het compliment. 🙂

      Ik snap je onzekerheden helemaal, maar het is iets waar je je overheen moet zetten. Ik rijd nu op Pony- en Ruiterclub Schanswijk. Een kleine, laagdrempelige en wat goedkopere manege dat niet zo ver van het centrum van Rotterdam ligt. Dit alles maakt het heel aantrekkelijk voor verschillende mensen en het is daarom ook niet zo gek dat ik niet de enige ben met een hoofddoek daar. Echt waar! 🙂 Iedereen wordt hartelijk verwelkomd.

      Ik weet niet waar jij vandaan komt, maar ik heb het afgelopen jaar heel veel andere moslima’s mogen ontmoeten uit verschillende uithoeken van het land en geen van hun heeft over negatieve ervaringen gesproken. Dus ook al zou je op een wat ‘wittere’ manege terecht komen, weet ik zeker dat het goed komt. In het begin krijg je misschien wat nieuwsgierige vragen maar als je vriendelijk uitlegt wie jij bent en waarom je er zo uit ziet zal iedereen het leuk vinden dat je er bent. Jullie hebben ten slotte iets belangrijks op zo’n club gemeen, jullie houden van paarden en vinden het leuk ze te verzorgen en rijden. Probeer dat in je achterhoofd te houden. 🙂 Rijd eens een proeflesje en kijk hoe het gaat, praat vooral met iedereen. 🙂

      Kleding heb ik in het begin wel even over na moeten denken en het voelde eerst ook wel een beetje onwennig, maar na een paar keer ben je ook daar overheen. Een lange abaya en fladderende hoofddoek zal niet gaan. Het is én ongemakkelijk, maar vooral ook gewoon gevaarlijk. Een degelijke manege zal dat dan ook niet toestaan. Je kunt ervoor kiezen om je paardrijbroek net één maatje te groot te nemen, dat het niet helemaal om je benen heen plakt maar wat ik zelf draag is gewoon een rijbroek (in de goede maat), met meestal een lange tuniek/trui of vest eroverheen zodat in ieder geval mijn bovenbenen en billen bedekt zijn. Ik ken een dame die een lange jas aantrekt met het rijden, ikzelf vind dat niet fijn. Het is dus eigenlijk gewoon een kwestie van uitproberen wat jij het prettigst vindt. Mijn hoofddoek stop ik meestal in mijn trui.

      Ik hoop dat je iets aan mijn tips hebt en als je nog meer vragen hebt, stel ze vooral! 🙂 Succes, ik hoop dat het je lukt om een gezellige manege te vinden en een prettige oplossing wat betreft de kleding.

      Beantwoorden
  3. Rajae
    Rajae zegt:

    Hallo Imane,

    Wat een mooi verhaal.

    Het is een beetje te vergelijken met dat van mij. Ik ben pas op paardrijden gegaan op mijn 13/5. Daarvoor heb ik wel een paar keer mee gedaan met de activiteiten. Ik ben nu 16 jaar en ik heb er nog steeds plezier in. Mijn ouders betalen m’n lessen en sinds kort heb ik een bijbaantje en daar betaal ik ook de lessen mee.

    In de toekomst wil ik verder gaan met de paardensport. De springsport spreekt mij super erg aan. Ik heb het paar keer gedaan, maar mijn manege geeft helaas geen springlessen. Ik ben nog aan het zoeken. Ik weet nog niet wat ik later wil doen: binnenhuisarchitect worden of springruiter worden. Ik zit nog aan de twijfel, maar ik heb nog tijd. Ik zou graag de grand prix internationale springwedstrijd rijden, dat is mijn grote droom insallah (Het zal mooi zijn met hoofddoek insallah). Ik wens je veel rijplezier. Horseriding is a beautiful sport, we can be proud!

    Groetjes uit Groningen 🙂

    Beantwoorden
    • Imane
      Imane zegt:

      Hoi Rajae!

      Wat super leuk om dit te lezen! Ik zelf zou heel graag ooit de Grand Prix in de dressuur willen bereiken, mét hoofddoek uiteraard :). Nu heb ik alleen niet de tijd en de middelen want om echt de top te bereiken, is geld nodig. Veel werken kan ik niet want ik wil wel mijn studie (Nederlandse taal en cultuur, mijn tweede passie 😉 ) gewoon eerst afmaken.

      Het is dus echt een beetje afwegen: wat wil je liever? Volg je hart meis, meer kan ik niet zeggen. Ik lees dat je ambitieus bent dus ik denk dat het wel goed komt met jou. Wat je ook kiest, heel veel succes en geluk daarbij. En wie weet komen we elkaar een keer tegen als we beiden in de top rijden ;)!

      Liefs,

      Imane

      Beantwoorden
  4. Rajae
    Rajae zegt:

    Hallo Imane,

    Wat leuk dat je ook terug schrijft. Ik zie het nu pas sorry daarvoor.

    Hoe is het met de paardensport? Rij je nog?
    Ik nog wel en hopelijk blijft het ook zo (Insallah) (ik hoop dat jij ook nog rijdt).
    Ik heb er lang over nagedacht… en ik ben er uit!vIk wil graag springruiter worden en de olympische spelen / Grand prix springen.
    Ik ben zo verliefd op paarden en vind dat er wat mee moet doen.
    Helaas heb ik nog geen eigen paard, maar dat komt wel Insallah. Ik spaar nu voor een lespaard.
    Ik heb een vraagje aan je: Ik ga met mijn ouders, 2 zussen naar Marokko in de zomer en mijn vraag is weet jij of ergens in Marokko een paardrijd wedstrijden zijn waar je kan kijken als toeschouwer? in welke stad? Zo ja kan je de adresgegevens geven, het liefst in het buurt van Tanger. dit is mijn e-mail adres: r.elbaroudi@hotmail.com hopelijk hoor ik het wel
    ik hoop dat we contact houden.

    Vriendelijke groeten Rajae Elbaroudi

    Beantwoorden
  5. Mira
    Mira zegt:

    Dag Iman

    Wat een mooi verhaal en wat leuk om te horen dat je weer bent begonnen met paardrijden! Paarden zijn één van mijn lievelingsdieren en ik wil ook is graag paardrijden maar ik zelf heb nog geen eigen paard. Ik wil dat zo graag doen maar dit komt nog hopelijk.
    Blijf dit verder doen!

    Grtjs
    Mira

    Beantwoorden
  6. Sam
    Sam zegt:

    Wat leuk! Ik zou het zelf kunnen zijn die dat stukje heeft geschreven althans het eerste stukje dan want ik heb helaas nooit op paardrijden gezeten. Ik ging ook altijd mee met een vriendinnetje die er wel op zat en het paard borstelen enzo vond ik geweldig. Ook reed ik weleens op een pony van een klasgenootje en oh wat was ik dan blij!

    Inmiddels ben ik bijna 34 en heb ik het vanwege prive omstandigheden vaak geestelijk zwaar. Toen kwam ik opeens op het idee om te gaan paardrijden gewoon ter ontspanning en omdat het iets is wat ik enorm leuk vind. Een soort therapie voor mijzelf 😉 en juist die hoofddoek en strakke kleren deden mij twijfelen maar ik denk na het lezen van jouw stukje ga ik toch eens op zoek naar een manege in de buurt. Wat fijn dat je dit met ons deelt, dank daarvoor!

    Groetjes een paardenliefhebster

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *