“Nee, ik kan echt niet mee uit vandaag. Moet morgen om 9 uur weer op kantoor zitten en daarna heb ik ook nog genoeg te doen in huis.” Ik hoor het mezelf zeggen en kan nog even niet geloven dat dit zojuist mijn lippen heeft verlaten. Ik, Ylaysa Harris, een 24-jarige die net een van de meest burgerlijke uitspraken ooit de wereld in heeft geholpen. Waar is mijn vrije, blije dat-zien-we-morgen-wel-weer leven opeens gebleven?

Het lijkt wel gisteren dat ik vrijwel zorgeloos door het leven ging als Vrijetijdsmanagement student en horecamedewerker in de vrije uren. Zelf wat werk inplannen en deze verdiende bedragen vrij kunnen spenderen in zeeën aan vrije tijd. Toch gaat het er nu al ongeveer 1,5 jaar heel anders aan toe. Van werken wanneer je daar behoefte aan hebt naar 9 tot 5-jes. En van feestje naar feestje en bijna dagelijkse shopsessies naar rekeningen, rekeningen en o, ja… rekeningen.

En dan hebben we het thuisgedeelte nog niet eens gehad. Waar je eerst bij binnenkomst heerlijk neerplofte op de bank, ga je nu gezellig opruimen, schoonmaken, koken en wasjes draaien. En jammer genoeg valt dit huishouden maandelijks toch ook weer duurder uit dan je had gehoopt. Een regelmatig realisatiemomentje, dat je het thuis bij je ouders zo slecht nog niet had, blijft hierbij zeker niet uit.

Opeens begin je het je te realiseren. Je kunt er niet meer omheen. De tijden van lanterfanten en aankloten zijn voorbij. Huisje, boompje, beestje klinkt niet meer als een ver van je bed show. Dingen als verantwoordelijkheden en belangrijke beslissingen wijzen hun vingertje naar niemand minder dan naar jou. Help! Ik word volwassen.

Na een moment van zelfreflectie, kom ik tot de conclusie dat ik het er toch eigenlijk niet heel slecht vanaf breng als semivolwassene. Hoewel ik weet dat ik nooit in aanmerking zal komen voor huisvrouw van het jaar, is het zelfstandige, huishoudelijke leven er snel en bijna vanzelf ingeslopen. Sneller en veel minder moeizaam dan ik ooit had durven verwachten van mezelf.

En weet je, eigenlijk is het leven zo slecht nog niet als bijna volwassene. Alle verantwoordelijkheid en voldoende middelen om te kunnen doen en laten wat je wil en ook nog de vrijheid om drastische beslissingen te nemen en het roer helemaal om te gooien. Met je diploma(‘s) op zak de wijde wereld in, op zoek naar je eigen avontuur en geluk.

Een nieuwe baan? Een mooie (wereld)reis? Een eigen bedrijf? The time is NOW! Doe de dingen die je eigenlijk vreest, maar diep in je hart maar al te graag wil realiseren. Voor je het weet zit je met een paar huilende kinderen op de bank je af te vragen waarom je al die mooie kansen nooit hebt aangegrepen en je eigenlijke dromen toen (nog) niet hebt waargemaakt.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *